ÿþ<html> <head> <title>mtb-power.nl</title> <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=iso-8859-1" /> <meta name="Description" content="mtb-power.nl" /> <meta name="Keywords" content="ATB, MTB, Mountainbike, Boudewijn, Bosgoed, Marathonbiking, mtb-power, mtb-power.nl, mountainbiketeam, epe, Bijsterbosch, Hofmeijer, alphalpha" /> <meta name="Author" content="Boudewijn Bosgoed" /> <link type="text/css" rel="stylesheet" href="css/style.css" /> </head> <body class="body" text="#000000" leftmargin="0" topmargin="30" marginwidth="0" marginheight="0"> <table width="100%" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" height="400"> <tr> <td valign="top"> <div align="center"> <a id="#home" /> </div> <table width="925" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" align="center" background="logo/logo2.jpg"> <tr> <td width="5%">&nbsp;</td> <td width="70%" height="80" align="left" class="headerinfo1">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;www.mtb-power.nl</td> <td width="20%" height="80" align="right" valign="bottom" class="headerinfo2">mountainbike team&nbsp;&nbsp;<br /> </td> <td width="5%">&nbsp;</td> </tr> </table> <table width="748" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" align="center"> <tr> <td background="image/background2-1.jpg"> <table width="100%" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tr> <td width="10%" height="2" /> <td width="10%" height="2"> <div align="center"> <a class="menulink" href="index.html" title="terug naar homepage">home</a> </div> </td> <td width="10%" height="2"> <div align="center"> <a class="menulink" href="team.html" title="team pagina">team</a> </div> </td> <td width="10%" height="2"> <div align="center"> <a class="menulink" href="http://charly.messageboard.nl/1062/" target="new" title="forum">forum</a> </div> </td> <td width="10%" height="2"> <div align="center"> <a class="menulink" href="foto.html" title="fotopagina mtb-power.nl">foto's</a> </div> </td> <td width="10%" height="2"> <div align="center"> <a class="menulink" href="verslagen.html" title="verslagen van toertochten, marathons en andere evenementen waar leden van mtb-power.nl aan mee hebben gedaan.">verslagen</a> </div> </td> <td width="10%" height="2"> <div align="center"> <a class="menulink" href="gastenboek.html" title="laat een berichtje achter in ons gastenboek">gastenboek</a> </div> </td> <td width="10%" height="2"> <div align="center"> <a class="menulink" href="link.html" title="mountainbike gerelateerde websites">links</a> </div> </td> <td width="10%" height="2"> <div align="center"> <a class="menulink" href="mailto:boudewijn@mtb-power.nl" title="stuur een bericht naar mtb-power.nl">contact</a>&nbsp;</div> </td> <td width="10%" height="2" /> </tr> </table> </td> </tr> <tr> <td bgcolor="#FFFFFF" height="487" background="images/algemeen/index_achtergrond.jpg" valign="top"> <table width="925" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" background="images/tegel_menublauw.jpg"> <tr> <td valign="top" height="240"> <img src="image/header1.jpg" /> </td> <td valign="top" height="240"> <img src="image/header2.jpg" /> </td> <td valign="top" height="240"> <img src="image/header3.jpg" /> </td> </tr> </table> <table width="100%" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" bgcolor="#FFFFFF" class="dotted"> <tr> <td width="44">&nbsp;</td> <td width="162"> <br /> <br /> </td> <td width="45">&nbsp;</td> <td width="181">&nbsp;</td> <td width="54">&nbsp;</td> <td width="192">&nbsp;</td> <td width="63">&nbsp;</td> </tr> <tr> <td width="4%">&nbsp;</td> <td width="65%" valign="top" class="tekst"> <h1 class="h1">Archief verslagen mtb-power.nl. </h1> <div> <p>Hier vind je de verslagen van 2006 em 2007. Voor de verslagen van 2008 moet je <a class="menulink" href="verslagen.html">hier</a> klikken.</p> <div> <h3> <a id="epe122007"/>Toertocht Epe</h3> <p class="teksttabel">Datum: 28-12-2007<br /> Locatie: Epe <br /> Auteur: Elma</p> <p>Dit maal ben ik al als eerste bij de Loreley; alleen ben ik m n centjes vergeten en kon dus nog niks& Gelukkig komt de coach al snel binnen en kan ik geld lenen (owja, kom er nu achter dat ik t nog terug moet geven) Na het gebruikelijke  bakkie gaan we met zes man op pad. Koen s eerste toertocht op zijn nieuwe fiets en trapt lekker mee. De route gaat nu andersom dan in oktober en dat betekent eerst de sprengen door en de bruggetjes over. Vlot daarna komen we op de hei waar we het ruiterpad over het heuveltje nemen. Coach rijdt voorop, blijft achter een boomwortel haken, waarna ik dus ook en ik moet er af en het treintje achter mij rijd me voorbij. Even later blijf ik bij Koen rijden en de rest geeft wat meer gas.  Die zien we wel weer bij de stop . Wij peddelen zo heerlijk op ons gemakkie door tot aan de stop. Bij de Haelberg nog even lekker vals plat gehad, echte klimmetjes hebben we verder niet gezien. Bij de stop zijn Gertie en Frits er al weer vandoor. Hier hebben we wat gegeten en gedronken en dan is het weer tijd om er weer vandoor te gaan.</p> <p>De tocht gaat dan richting Tongeren. Ik besluit om het drietal te verlaten en ga er vandoor. Op de Tongerense hei krijgen we de zon nog te zien en dat ziet er prachtig uit! Hier nog paar drassige/modderige stukjes gehad. Na de hei komen de bekende klimmetjes van  de rode wandelroute natuurlijk nog. Hoe deze heuveltjes heten??? Moet helaas wel weer ff op het kleine blad, maargoed, kom dan wel fietsend boven& Bij de  verschrikkelijke zanbult word ik nog aangesproken door een mede-biker of ik ook een timmervrouw ben& .??? Geen idee wie dat was. Dan nog dat vreselijke stuiterpad bij de hertenkamp Lð bleeeh, niks an. Bij de Loreley weer aangekomen zijn Gertie en Frits al weer weg? Ik besluit nog maar ff te wachten op de andere drie. Erik komt er al snel weer aan. Martin en Koen volgen later, waarbij Koen buiten blijft wachten omdat ie (nog) geen slotje heeft. Dat wordt veel te koud natuurlijk, dus hop de Merida aan mijn fiets gekoppeld en snel naar binnen wat drinken. Het was weer een mooi ritje, onder goede omstandigheden. Was weer prima geregeld</p> <p><br/> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> </div> <div> <h3> <a id="elfbergen2007"/>11 bergen tocht</h3> <p class="teksttabel">Datum: 25-11-2007<br /> Locatie: Apeldoorn <br /> Auteur: Elma</p> <p>Na de toertocht Holten heb ik nog wel diverse toertochten gereden; Apeldoorn, Emst, Epe, Gorssel en Heerde. Al dan niet in gezelschap van John, Koen, Gertie en Frits. Maar nu wordt het toch weer eens tijd voor een verslagje.</p> <p>De 11bergen staat garant voor een mooie en zware toertocht. Dusszz. Mijn fietsie geprepareerd; dit betekent na het RWP seizoen alleen ketting en cassette ontvetten en weer invetten. De Racing Ralph ligt er achter nog steeds op, achteraf had ik een noppenbandje wel prettiger gevonden ;-( & .. Zondagochtend lekker op tijd t nest uit en als ik zo naar buiten kijk & hmmm, dat ik nou sta te springen om te vertrekken.. & nee dat niet. John die zegt dat hij gaat =>  Eeh& ik blijf denk ik maar thuis&  Gertie meldt zich ondertussen af (ook voor Frits) en Martin heeft ook al gebeld zie ik, en als ik  message hoor schreeuwen uit mijn mobieltje is het een sms van Martin. Als ik die terugbel is daar de twijfel al net zo groot.  Het is ook raar weer krijg ik te horen. Nou inderdaad. Uiteindelijk klaart het vreemd genoeg weer beetje op; dus hoppetaa gaat met die banaan!! John checkt nog even de buienradar en om 10 uur is het nog geheel vrij van buien duss& .. Om iets over negen vertrokken we met Martin & Koen naar Apeldoorn!!</p> <p>Afstanden zijn 25, 45 en 55 km. Volgens organisatie is de route door de regen van afgelopen dagen nog zwaarder geworden. Bij inschrijving kom ik er achter dat ik mijn brilletje in auto heb laten liggen, naja, besluit om niet meer terug te fietsen. Martin gaat nog wel weer terug naar auto want die heeft verkeerde handschoenen meegenomen& We gaan gewoon met z n vieren van start en we zien het wel tot aan de eerste splitsing of eerste stop. Eerste stukje gaat over het parcours van de dag ervoor; van de cross country wedstrijd. Dit is ook draaien en keren op het grasveld en smalle single trackjes in het Orderbos. Dit is niet  mijn-ding en hoop dan ook dat we hier zo snel mogelijk uit zijn. En ow ow ow wat is het toch lekker glibberig& Maar het zonnetje begint wel te schijnen!! John rijdt voorop en ik sluit de rij achter Koen. Die is ook toe aan een echte noppenband want die glibbert behoorlijk! Lijkt mij niet echt fijn.</p> <p>Als we de drukte beetje uit zijn gaan John en ik er vandoor. We zien Martin en Koen wel bij de eerste splitsing/stop. De stop is na een km of 17. John en ik wachten hier op de andere twee. Ik vind het behoorlijk zwaar door de vele modder en gladde glibberstukken waar ik weinig grip heb. 45 km vind ik op dat moment ook wel genoeg. De stop is prima trouwens; halve (gepelde) bananen en een flesje sportdrank van Aquarius. Om me heen hoor ik veel gemopper over slecht functionerende schakelsystemen ed. Hier heb ik weinig last trouwens. Koen en Martin besluiten om vanaf deze stop verder te gaan met de 25km. John en ik klimmen weer op de fiets om de 45 af te maken. We steken de snelweg over (volgens mij de A50) en komen hier terecht op een wel erg zwaar pad; soort karrenspoor met twee smalle baggerstroken vol hobbels en gaten, met in midden een strookje van dat gele helmgras. Pfff.. dat gaat dus met lage snelheid, veel trappen en maar blijven sturen& Schiet niet echt op, ben dan ook blij dit achter de rug te hebben. We krijgen onderweg nog een klein regenbuitje dat geen naam mag hebben. Op dat moment zit ik op een (ander) bijzonder modderig stuk, waarbij je goed moet blijven sturen, alleen de combinatie lage snelheid en wegslippend voorwiel zorgt ervoor dat ff voetje aan de grond moet zetten. Helaas helaas voor diegenen achter mij& ..</p> <p>Na de eerste stop krijg ik een enorme dip en besluit de bike voor paar minuutjes stil te zetten om eerst nog even een energiereepje te eten want ik ga zo ongeveer van de graat& . Dat helpt trouwens erg goed. Op een km of 36 komen we weer een stop tegen! Dat is een aangename verassing, want die had ik niet meer verwacht. Dit is tevens de splitsing voor nog een extra lusje voor de 55 km. Ik twijfel nog even, maar John denkt dat het beter is voor mij om gewoon de 45 af te maken, gezien de dip van hiervoor. En we moeten nog de nodige klimmetjes voorgeschoteld krijgen. Dusszzz& Nou hoppetaa, weer op de fiets voor het laatste stukje.</p> <p>Begint al vrij snel na deze stop met een kort maar wel errug hevig klimmetje. Ik moet eraf, John moet er ook af (zat hij nou achter mij??). Dit is niet echt een schande, want van alle heren die ik aan heb zie komen fietsen, heeft niemand het fietsend gehaald. We krijgen dan al vrij vlotjes het spoor weer in zicht; en dat betekent weer vrij snel het Orderbos in en dat houdt in => Finish. Langs het spoor komen we een biker tegen die we inhalen, die wel een heel gek achterwiel heeft. Eerst denk ik nog dat ie een flinke slag in zijn wiel heeft, maar hij rijdt gewoon met een lekke band door?! John vraagt nog of hij kan helpen, of hij desnoods een binnenbandje wil, maar nee hoor dat hoeft niet. ?? Hmmm, blijft toch een vreemd verhaal.</p> <p>In het Orderbos nog weer de laatste klimmetjes en singletracks voorgeschotelt. Enkele km voor de finish begint het toch te hozen!! Pfieuw, dat gaat er wel erg hevig aan toe, maar goed, we zijn er nu bijna. Nog even de laatste klimmetjes en even doortrappen dan zijn we zo weer bij het clubgebouw van de Adelaar. & . Hehe, nog even fiets af laten spuiten, zijn we de ergste modder en bagger weer kwijt. Van al het zand dat van de fietsen afkomt kunnen ze zo de 12e berg spuiten& ..</p> <p>Kortom; toch weer blij dat ik gegaan ben, het was hartstikke mooi weer! Veel zon, niet koud. Ook erg veel bagger, vaak weinig grip, lekker glibberig.</p> <p><br/> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> </div> <div> <h3> <a id="langenberg2007"/>Langenberg Marathon Duitsland</h3> <p class="teksttabel">Datum: 07-10-2007<br /> Locatie: Bruchhausen <br /> Auteur: Elma</p> <p>Het gebruikelijke geneuzel slaan we dit maar over ;-). Het team staat op zaterdag 6 oktober helemaal klaar om om 14.00 uur te vertrekken vanaf de Eperheemweg. Het team bestaat uit Martin, Erik B, John, Elma, Erik L, Frits en Martijn. Anda gaat ook mee voor de gezelligheid en niet te vergeten de support!</p> <p>De heenreis verloopt op rolletjes en we rijden maar gelijk door naar Bruchhausen waar je vanaf 1700 je startbewijs op kan halen. Komen we tegen 16.40 u aan, blijkt dat je vanaf 1800 uur de spullen op kunt halen. Naja, we hebben wel zin in koffie en/of plaspauze, dus we lopen het dorpje maar in. De drang(k)hekken zijn allemaal al geplaatst, de spandoeken hangen, de bierkraam en de wurstenkraam staan al en een deel van de vrijwilligers staat zich al in te drinken dussszz& . Het feest kan beginnen! Laat het startschot maar komen. We belanden in een uiterst gezellig cafeetje, waarvan de bardame/eigenaresse toch wel redelijk nerveus wordt van een groep van acht man/vrouw& . Jaja, ze verwacht nog een hele groep en die heeft gereserveerd. En ze praat een beetje hard& .. Sjemig, die heeft de telefoon niet nodig. Het duurde nogal voordat de koffie geserveerd wordt, maar het is wel èchte koffie. Bij Erik L staan de pupillen nu nog als schoteltjes zo groot. Beetje sterke bak zeg maar. Dit koffierondje wordt ons aangeboden door de sponsor die nu natuurlijk nòg meer van ons verwacht. En drie maal raden wie het bordje  welkom aan de deur heeft omgedraaid in  vanaf 1700 gesloten & ..</p> <img src="image/content/langenberg01-07.jpg" alt="" align="left" /> <p>Joepie, we kunnen de startbewijzen mèt chip afhalen. Maar we zijn niet de enigen. Wat een drukte en vooral; wat ontzettend onhandig geregeld van de organisatie. Volgens mij verliep de na-inschrijving een stuk soepeler, was vooral ook een stuk minder druk minder chaotisch. Op de een of andere manier willen we allemaal zo snel mogelijk, en vooral, met z n allen tegelijk, de spullen ophalen. Tsja, je hebt je toch niet voor niets al van te voren ingeschreven en geld overgemaakt? Maar aan de andere kant; ach, je maakt je druk om niks eigenlijk, je komt vanzelf een keer aan de beurt en het fietsen moet morgen beginnen. Dus maar rustig wachten op je beurt. Het begint eigenlijk al met feit dat iedereen bij binnenkomst het startnummer moet opzoeken op de startlijst. Hiervoor is 1 bord ter beschikking gesteld waarop iedereen dan zijn/haar naam op moet zoeken. Hier komt je lengte goed van pas en kun je over de kleinere smurfen heen kijken. Moet je wèl goed kunnen lezen. Als je dan eerst je bril af moet zetten om vervolgens met de neus het bord op moet, omdat je anders je nummer niet goed kunt lezen& .. Volgende keer toch maar een goede leesbril? ( Ik heb eigenlijk hele slechte ogen & nou lekker dan als dat wordt verteld door de chauffeur hihi& jajajaja, ik doe het nòg beter, ik zal ook eens naar de opticien gaan, voordat ik john helemaal van de weg af beuk.)</p> <p>Ook de teamtactiek wordt uitgebreid besproken. Als je kijkt wie de grootste kanshebber is op podiumplaats; dan ben ik dat. Simpel, ik heb de minste tegenstandsters. Mijn teammaten proberen de dames te verleiden, als dit niet lukt worden de van parcours afgebeukt. Zoveel dames kunnen het niet zijn. Vervolgens heb ik een aantal hazen; dat worden Martijn en John. Bij John kan ik lekker uit de wind zitten natuurlijk. Maar ach, dit is toch niet de meest sportieve tactiek, ik besluit het maar op geheel eigen kracht te gaan doen Jð. Later kennen we alleen nog maar  laffe hazen .</p> <p>Bij het afhalen van de startnummers/chip nog enige commotie; er moet namelijk nog borg betaald worden. Bij inschrijfgeld heb je al ¬ 3,- huur betaald, maar de borg ¬ 15,- moet je bij afhalen betalen. Maar waarom de gebroeders Loonstra ¬ 3,- terugkrijgen?? Iedereen moet betalen, behalve die twee??? Er volgen nog vele berekeningen en beschrijvingen van processen en procedures maar hier ga ik niet op in, dan zit ik morgenavond nog te tikken</p> <p>In het hotel worden de kamers verdeeld en er zijn zowaar twee èènpersoonskamers die worden toebedeeld aan Martin en Erik L. Zijn wel een beetje  sneue kamertjes, eigenlijk. Erik B en Martijn zijn bijzonder gecharmeerd door de TV op de kamer. Door het gedoe rondom het afhalen van het startnummer kunnen we redelijk snel aanschuiven aan tafel voor het eten. Dit is prima voor mekaar. Er gaat nog een select gezelschap een rondje wandelen. (Mij te koud.) Voor mijn doen wordt het toch nog aardig laat. Volgens mij is het half 11 geweest dat ik naar boven ga.</p> <img src="image/content/langenberg02-07.jpg" alt="" align="left" /> <p> s Ochtends zijn wij de eersten die aanschuiven voor het ontbijt, dat normaal gesproken pas om 9 uur klaar staat& Voor ons dan om 8 uur. Ik besluit om te gaan voor 1 rondje (42 km) en dat geeft al een boel rust tussen de oren. Heb gisteravond berekend dat, wanneer ik 14 km/u rij (heel normaal gemiddelde voor mij in deze omgeving) dat ik dan een kleine 6 uur onderweg ben, zonder pauze. Als je in topconditie bent lukt dat prima, maar ik ben niet in TOPconditie. Sinds half augustus geen enkele duurtraining (vier uur of meer, over de weg) meer gereden en snotverkouden/de kop vol en gewoon niet helemaal fit de afgelopen dagen.</p> <p>We rijden tegen half 9 naar Bruchhausen, een kwartiertje / 10 minuten rijden nog. En koud dat het is& Brrrrr, 2 graden heb ik me laten vertellen& brrr. Maar het belooft mooie dag te worden; het is nog beetje mistig maar je kan al wel zien dat er een blauwe lucht staat aan te komen.</p> <img src="image/content/langenberg03-07.jpg" alt="" align="right" /> <p>Eerst lekker de fietsjes prepareren, en natuurlijk een antwoord geven op de vraag:  wat trek ik aan vandaag? Eerst heb ik nog de beenstukken aan, maar het is een goed besluit geweest om deze dingen maar uit/af te doen, lekker in het korte broekie met het shirt met korte mouwen met de armstukken is warm genoeg gebleken. We besluiten om de startrij op te zoeken, later kruipen we nog wat meters terug omdat we vinden dat we nog vrij vooraan staan. Alleen John kruipt nog verder naar voren in het startvak. Ach, er wordt wat gekeuveld, nog wat foto s gemaakt, wat gekeken en hopsetaa, daar worden we om 10 uur afgeschoten. Onder een geweldig en luid applaus en gejuich beginnen we aan het inlooprondje van ongeveer 10 km. Ik begin de massastarts LEUK te vinden!! Ik tokkel enkele kilometers met Martijn mee. Het begin gaat over asfalt dat vals plat omhoog gaat. Naar mijn gevoel gaat Martijn steeds ietsiepietsie versnellen (of ik ga langzamer, kan ook natuurlijk.) Niet veel later zit ik ook tegen de ruggen van Erik B en Frits aan te kijken. Naja, boeien dan maar. Zowiezo heb ik een kilometer of 10 nodig om in ritme te komen, vandaag zèker. Velen, maar dan ook velen, gaan mij voorbij. Het gebruikelijke ritueel en begin het al normaal te vinden. Ook weer van die handige knuppels die even snel willen inhalen en daarbij  handig met voorwiel over de stoeprand springen en dan  vergeten dat er ook nog een achterwiel aan de fiets zit dan net zo lekker blijft hangen en schuren tegen de stoeprand, hihi. Dat gaat dan weer nèt goed. Er volgt uiteraard een afdaling en we zijn zo weer terug in het dorp waar we door de start/finish lijn komen en wèèr getrakteerd worden op applaus en gejuich. Dat is hardstikke mooi!</p> <p>Dan beginnen we aan de èchte ronde. John heeft de dag ervoor al verteld waar de klim begint. Maarja, daar heb je op dat moment niet echt veel aan. We beginnen maar meteen met de beklimming van de Langenberg. Die beklimming loopt wel lekker bij mij. Met korte afdalinkjes erbij en hop weer klimmen. Ik heb nog regelmatig aan vorig jaar gedacht, toen hebben we in tegengestelde richting gereden, maar ik kan weinig herkenningspunten vinden. Naar mijn gevoel is deze makkelijker en vind de klimmen niet zo lang en niet zo heel steil. Ik kan ze allemaal fietsend af. 1 keer moet ik ervanaf, dat is op het laatste stukje. Kan natuurlijk ook te maken hebben met de fietstochten die we in Dolomieten en Saalbach gemaakt hebben; daar hebben we wel twee uur geklommen in allerkleinste verzet op snelheid nul.</p> <p>Er zitten hele mooie, relatief makkelijke, afdalingen met prachtig mooie bochten, in het parcours. Met mooie bochten, brede paden en ook redelijk weinig hobbels ed. Het blijft oppassen voor de geulen en bulten natuurlijk. Klein foutje kan fatale gevolgen hebben. Zo is er een afgevoerd.</p> <img src="image/content/langenberg04-07.jpg" alt="" align="right" /> <p>De modder is beperkt. Er zit 1 lastig singletrackje in het parcour; een flink stuiterstuk over boomwortels. Dat wordt ook nooit mijn favoriet. Tijdens de rit zijn er drie stops verdeeld. Ben alleen bij de tweede afgestapt, voor de rest ben ik overal doorgefietst. De vrijwilligers staan je al op te wachten met drinken, bananen, mueslirepen. Dan durf ik al bijna niet meer af te stappen& . Ik pak de eerste keer een bekertje  iso aan, maarja drinken op de fiets uit een bekertje is ook niet mijn ding. Krijg een paar slokjes binnen en gooi het bekertje weer op de grond. Ook hieraan kan ik niet wennen. De volgende keer maar gewoon blijven drinken uit mijn bidonnetjes. Bij de tweede stop pak ik een banaantje en dan vraagt een andere vrijwilliger of ik ook nog drinken wil. (Eeuh& ik heb toch banaan in m n mond?) Bij tweede stop zie ik nog net Erik B die aanstalten maakt om weer  wieter op te gaan. Enkele minuten later ben ik daar maar achteraan gegaan. Overigens niet meer gezien, terwijl ik toch voor mijn gevoel best nog wel gas gegeven heb? Bij de derde stop, die net na voor heel kort maar venijnig klimmetje zit, pak ik nog een mueslireepje. Net om de hoek begint het klimmetje waarboven je weer drinken kunt aanpakken. Veel inspanning leveren met mond vol kleverige mueslireep is geen fijne combinatie, waarop een mevrouw zegt dat ik eens ff moet gaan rusten en de tijd moet nemen om te genieten. Ik denk  daag, we zijn er bijna, ik ga nu niet meer stoppen , waarop een man tegen mij zegt  latte machiato, lekker? ,  eeh, latte machiato??? Hmm, eerst naar de finish! Zo gezegd zo gedaan. We peddelen zo lekker door de weilanden, dan weer parallel aan de berg, dan weer steil en kort omhoog. Achter mij zit een duitser ontzettend te hijgen en te piepen ( mamamia )  Kom op, we zijn er bijna . We moeten nog een km of vijf om over de finish te komen.</p> <img src="image/content/langenberg05-07.jpg" alt="" align="left" /> <p>Ik heb het nergens echt moeilijk gehad, niet de man met de hamer tegengekomen, geen hongerklop of wat dan ook. Veel lekke banden gezien ook nog een nare valpartij. Op ongeveer km 35 a 37 hoor ik luide sirenes. Ik denk  ohoh, lijkt wel of het geluid steeds dichterbij komt!! Ja hoor, ik krul de bocht om en zie al iemand van de organisatie zwaaien rustig aan te doen. Ik rij op dat moment op een mooi schotterafdaling. Ik zie daar een auto van de  streckenartz , een dokterswagen van de  notartz èn een ambulance& . Hmmm, daar word je niet vrolijk van. Een van de bikers was daar flink gevallen. We mogen er nog niet langs, waardoor er een kleine opstoppen ontstaat. (Shit, die en die en die heb ik nèt tijdens de klim allemaal ingehaald& . Staan ze hier weer naast mij en in afdaling zijn zij weer veel sneller& .) Gelukkig, even later mogen we. Er wordt wel 5x keer gezegd dat we heel langzaam voorbij mogen rijden. (Kunnen we het ongeval nog eens goed bekijken, maar tering, dat ziet er niet fijn uit!) Even later hoor ik een helicopter. Blijkt ook dat die persoon is afgevoerd.</p> <img src="image/content/langenberg06-07.jpg" alt="" align="left" /> <p>Voordeel van het rijden in de achterhoede is, dat het later stuk rustiger wordt. We klimmen niet met drie man naast mekaar omhoog, we hebben alle ruimte! Het mooie is, dat ik toch aardig wat mannen (en vrouwen) tijdens het klimmen in heb kunnen halen. Vaak toch weer jammer dat ze je in de afdaling zoooo hard voorbij knallen dat je ze niet meer tegenkomt& .. </p> <p>Het was een geweldig leuke tocht met het mooiste septemberweer (en dat in oktober) dat je je maar wensen kunt!! Het was genieten geblazen!!</p> <img src="image/content/langenberg07-07.jpg" alt="" align="right" /> <p>Ohja de uitslagen. (Lekker belangrijk?) Martin en Erik L hebben lekker saampjes getourd en genoten. Alleen jammer van je lekke bank Erik! Mooi om te zien dat je je lekke bandje gewoon weer meeneemt (ook zo mooi gedrappeerd om de schouders zoals in vroeger jaren ;-) en in de prullenbak gooit. Je zal zeggen  dat is toch normaal? , helaas niet waar, je moet eens weten hoeveel troep en afval (incl banden!) langs het parcours weggesmeten wordt. Je hebt maar weer bewezen een heuse bezemwagen te zijn. Jammer dat je eerst moet klimmen voordat je kan afdalen ;-) Jullie zijn per saldo een goed setje; de een klimt sneller, de ander scheurt sneller naar beneden in de afdalingen. Onze debutanten hebben het meer dan prima gedaan! De kop niet gek laten maken. Martijn was de snelste van het team, gevolgd door Frits, Erik en Elma. John die gaat voor de 80 km. Dus daar is het uiteindelijk nog wachten op. Dat is onder deze weersomstandigheden geen straf. Ik mag met een gemiddelde van 15 p/u echt niet klagen en ben best tevreden!! Een kleine drie uur op fietsie gezeten. Prima voor een doodgewone sterveling die voor de fun mee doet. In eindklassement zie ik dat ik toch weer een groot aantal achter mij gelaten heb. Jihoeee.</p> <img src="image/content/langenberg08-07.jpg" alt="" align="left" /> <p>Tot slot: De gebroeders Loonstra hebben dus gewoon nog ¬ 15 terug gekregen! Waardoor ze slechts ¬ 1,- hebben betaald& . Erik L kan hiermee de schaa vergoeden, want èn een lekke band èn een bril kats kapot& Martin kan daarentegen weer gerust zijn dat de borg weer terug betaald wordt. Ik vond het een mooi weekend en een hele mooie tocht! Ondanks de chaos bij afhalen startnr, verder prima organisatie, route stond goed aangegeven, goed verzorgde stops. Volgend jaar weer, Langenberg ligt me wel haha.</p> <p><br/> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> </div> <div> <h3> <a id="Holten2007"/>Toertocht Holten</h3> <p class="teksttabel">Datum: 23-09-2007<br /> Locatie: Holten<br /> Auteur: Elma</p> <p>Het belooft zondag de 23e echt fantastisch mooi weer te worden. Tijd voor de eerste toertocht dit winterseizoen, en waar kun je deze beter starten dan in het mooie Holten?? Vorig jaar nog stond deze tocht ook in het teken van mooi weer en een snel parcours.</p> <p>Maar goed, het is nu 2007. Martin en Koen zijn ook van de partij, net als Erik B en zij verschijnen met een heuse, super professionele  spelersbus bij ons voor de deur. Eerst natuurlijk ons terras en tuintje bekeken, want die is & .. klaar!! Het gebruikelijke ritueel wordt eerst afgewerkt; dat betekent eerst naar de kantine voor kop koffie. We zijn al redelijk vroeg trouwens, tegen negenen in de kantine. Alle snelle Henkies zijn nog maar net weg eigenlijk. Het is nog behoorlijk druk in de kantine en sporthal (inschrijven en betalen), zodat we eerst maar eens rustig afwachten dat de grote menigte voor ons gaat starten. Toch weer heel anders dan een massastart. Maar& dat ook een individuele start voor problemen kan zorgen, blijkt wel na 600 meter vanaf de start!!</p> <p>We fietsen nog in de bebouwde kom en op een erg onlogisch punt, moeten we rechtsaf. Tsja, we zijn net goed en wel, geinstalleerd in ons treintje, totdat Martin op het allerlaatste moment de voorrem intrekt!!! En, nee, dit gaat niet goed natuurlijk. De rem is wel getest, en daar is niks mis mee. Om lang verhaal kort te maken => Martin wordt gelanceerd over zijn fiets en beland op de straatstenen. Die heeft er op dat moment weinig vertrouwen meer in, uiteraard krijgt hij van de overige leden een positieve peptalk en pakt de draad maar weer op. Geen schade aan fiets en/of bestuurder. Dat is weer positief.</p> <p>Pino verlaat het treintje als eerste, nadat we een kort stukje langs het spoor (direct na de valpartij) hebben gereden en een verharde weg opgestuurd worden. Sponsorduc die fietst vanaf begin al eigen tempo (zoals altijd eigenlijk, en niet onverstandig), Bob blijft nog een kleine 10 minuutjes bij vader & zoon. Valt op dat Koen de snelheid al aardig te pakken heeft. Als ik dan vraag of hij de 35 gaat doen, is het antwoord  nee de 50 denk ik  goh, zou je dan je krachten niet beter kunnen verdelen? Maar dit blijkt achteraf onterecht. Met een  tot aan de stop!!! fiets ik ook mijn eigen tempo en ga het treintje ook verlaten en geef wat gas erbij</p> <p>En ow ow ow wat is het toch een mooi weertje!! Tijd om de armstukken naar beneden te doen. De route begint al vrij snel met eerst nog wat vals plat om vervolgens het bos in te gaan via een single track dat al redelijk snel omhoog gaat. Dit ken ik nog van vorig jaar, en is trouwens ook een deel van de vaste route van Holten. Vorig jaar schoot hier de ketting eraf bij terugschakelen naar kleinste blad voor. Gaat nu wel goed, ik ga niet snel maar kom wel fietsend boven. Daarna een korte, maar wel grappige afdaling. Ook deze afdaling gaat niet snel. We komen nog wat stukken tegen van de vaste route, maar dat is geen straf. Blijft een erg mooie omgeving. Ik weet ook dat de klim op de heide, rechts af op de drukke doorgaande weg van Holten over de Holterberg, er ook nog aan zit te komen. Dat wordt ook weer zo n  whoeiiii moment. Ik weet ook nog dat het erg mul is. Vorig jaar nog stukje gelopen ivm stuurfoutje en voor mij werd toen ook gelopen. Dat zal me dit jaar niet weer gebeuren. Ik heb ten eerste alle ruimte en weet nu beter te sturen zodat ik mooi naar boven kan tokkelen. Weliswaar weer op het kleine voorblad, maar ja, wat maakt het uit. En zo tokkelen we naar boven, waarbij ik bijna bovenaan door een baasje op leeftijd wordt ingehaald (en die gaat maar fractie sneller), zegt nog de bemoedigende woorden  ja, goed zo! </p> <p>Op gegeven moment komen we weer uit op die drukke doorgaande verharde weg, richting terug naar Holten. Hier kom ik een  verdwaalde biker tegen (een local zo te horen), die is nu voor de tweede keer op dit punt. Ik zeg  dat is niet goed , daar heeft hij niks aan, want hij wil de weg weten. Blijkbaar een snelle Henkie want achteraf weet ik wel waar hij de mist in is gegaan, en dat is een heel end later na de stop. Maar goed, na het gevarenbord  let op; gevaarlijke afdaling voor fietsers geef ik mijn stalen ros de sporen en knallen zo met heerlijke hoge snelheid over de asfaltweg naar benee.</p> <p>We krijgen nog een mooie lange klim, weer over de heide, voor de kiezen. Nouja mooi, hij is niet mooi of moeilijk, het is een gewoon fietspad (gravel oid), maar het is voor Nederlandse begrippen wel een lekkere lange klim. Het mooie is trouwens dat ik wel wat heren in heb kunnen halen tijdens de klim. Op de top is door de Gemeente een bord geplaatst  gevaarlijke afdaling voor fietsers , ?? hier zit nu nog steeds op te wachten, want er was werkelijk waar, niks engs aan. We krijgen nu een behoorlijk stuk fietspad, lekker bijkomen. Op gegeven moment loopt dit pad trouwens wel vals plat omhoog.</p> <p>Ik heb niet op de km teller gelet, wel op mijn klokje, maar het schijnt dat de stop vrij laat is. Na een km of 30? Vorig jaar heb ik iets minder dan 3 uur over de rit gedaan (54 km), en als ik dan op mijn klokje anderhalf uur ervoor heb staan, verwacht ik de stop zo ongeveer. Exact om 1.30 uur is de stop. Mooi plekje in het bos. Hier staat Sponsorduc ook nog en een minuut of 5 later verschijnen ook Martin en Koen. Die komen van de 35 km route af, die hebben klaarblijkelijk een splitsing gemist?? Achteraf blijken ze maar paar kilometer minder dan ons te hebben gefietst. (Er waren meerdere splitsingsmogelijkheden.) Koen die heeft een reuzehonger en kaant meerdere krentenbollen achter mekaar weg en heeft hier volgens mij nog niet genoeg aan. Sponsorduc vertrekt weer als eerste, daarna ik en Martin en Koen volgen later.</p> <p>Bij de Canadese begraafplaats volgt er nog een grappig singletrack gedeelte. Nouja grappig, ik vind hier niet zo veel aan. Ik sluit aan bij Sponsorduc die op zijn beurt weer aangesloten is bij een  klasje . Onder begeleiding van ervaren (?) MTB ers een clubje kids en een mevrouw, en misschien nog wel meer? In ieder geval hadden de meesten niet veel MTB ervaring, dus het tempo was de  kruipstand , maar goed, ze fietsen toch maar mooi mee. Ach, zo konden wij ook nog wat tips van de  leraren horen, al kan ik deze niet meer reproduceren& .. In deze sectie zaten twee kuilen en klimmetjes, dit korte steile dalen en klimmen kan mij nog altijd niet boeien en doe er dan ook niet veel moeite voor om de klimmetjes fietsend te halen. Dit leidt echter wel tot frustratie van diegene die (kort) achter mij fietst. Volkomen terecht trouwens. Zal hiervan een verbeterpuntje maken Jð . Wij hebben het klasje inmiddels achter ons gelaten. </p> <p>Aan alles komt een end. Vaak ben ik geneigd om op gegeven moment nà de stop, als ik moe word en/of pijntjes voel, op de km stand te letten en zo naar de laatste km kan fietsen. In Holten word ik aangenaam verrast wanneer we het bos verlaten en weer richting Holten fietsen en ik heb nog geen 2.30 uur erop zitten?? Nou, als ik me dan zo voel kan er ook nog wel een tandje bij. Zo gezegd zo gedaan en met een 2.30 uur ben ik weer terug bij de sporthal waar Pino lekker buiten in het zonnetje zit te wachten. Met mijn gemiddelde van 20 ben ik zeker niet ontevreden! Het is in ieder geval sneller dan vorig jaar.</p> <p>Even later komt ook Sponsorduc en nog wat later komen Martin en Koen ook binnen. Koen heeft op het einde ook nog laten zien over goede demarrage capaciteiten te beschikken; op het einde van de rit nog even volwassen kerels inhalen!!! (En nee, hiermee wordt Martin NIET bedoeld ;-)). Koen komt geheel fris & fruitig de finishlijn weer over, waarop ik mij afvraag hoe lang Martin het vol gaat houden als die kleine zijn ros ècht de sporen gaat geven haha. Ik vrees dat ik dan ook het haasje ben.</p> <p>Naja, het was in ieder geval een superbesteding van de zondagochtend. Volgend jaar maar weer?</p> <p><br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> </div> <div> <h3> <a id="Ghost2007"/>Ghost Marathon</h3> <p class="teksttabel">Datum: 25-08-2007<br /> Locatie: Graftschaft<br /> Auteur: Elma</p> <p>Vrijdag de 24e hebben we de boel maar weer ingepakt. Mijn fiets gaat gedemonteerd achterin, want we gaan eerst nog Frits ophalen, zijn fiets kan nog op de fietsendrager en hoppetaa, op naar Sauerland, naar Graftschaft! We zijn er nog niet helemaal uit hoe de (vernieuwde) navigatie in buitenland werkt, want pas vanaf de grens worden we genavigeerd& .</p> <p>Geplande eindtijd is een uur of 6, dan kunnen we mooi eerst ons pretpakket ophalen in Graftshaft, daarna doorrijden naar een klein plaatsje daar in de buurt, waar John een hotel heeft geboekt. Het is weer een T shirt en tas vol met folders, brochures over hoe mooi Sauerland is, proefmonstertjes, repen, keycord, sleutelhanger, magnesiumbruistabletten en nog veel meer. Zelfs nog een paar sokken!! Wel goede kwaliteit; want het zijn echte Duitse Falke sokken. Alleen, niet we hadden allemaal maat 44-45& . Ik had toch andere getallen in de tasjes gestopt, maar dit is wel wat ver gezocht misschien Jð& . In ieder geval heb ik wat weg te geven (aan John dus). Aangezien je je vaste patroon niet moet gaan wijzigen hebben we eerst een lekker biertje gedronken in het hotel. In het hotel lijkt de tijd te hebben stil gestaan. Niet alleen qua inrichting a la jaren 70, maar zeker ook qua prijzen. Prima kamers, lekker eten en drinken, en dat voor ¬ 32,-- per persoon. Heerlijk gegeten en nog wat na geborreld en op tijd naar bed. Om half 8 kunnen we al ontbijten. John en Frits laten nog een bord scrambled egg komen, met spek. Nou dat moet wel goed gaan denk ik zo. Mijn ontbijtsessie gaat redelijk goed, er lijkt vooruitgang in te zetten. Na het bordje yoghurt met cruesli/muesli ben ik nog dapper begonnen aan een Snelle Jelle. Veel meer zit er niet in, dit is zo n beetje het max. </p> <p>Tegen kwart over 8 weer richting Graftshaft, zo n 10 min rijden. De zoon van de hoteleigenaar en de kok van het hotel, doet ook mee, alleen die kiest voor de korte afstand 47. Hij zal ongetwijfeld de reden genoemd hebben, maar die is mij even ontschoten. Zal wel met werk te maken hebben.</p> <img src="image/content/Ghost01.jpg" alt="" align="left" /> <p>We rijden al snel de rij auto s tegemoet die geparkeerd staan langs de kant van de weg. We besluiten om maar aan te sluiten want er is nergens een grote parkeerplaats oid. Het is ook maar een heel klein plaatsje. Niet groter dan Oene. De vereniging kan maximaal 1000 deelnemers aan, dit is dan ook de limiet. Goede zaak lijkt mij. Ze laten zich niet verleiden door de euri s en vervolgens maar zien hoe je de deelnemers het parcours op gaat sturen. Inschrijfgeld is trouwens iets van ¬ 27. Wat je hiervoor krijgt? Een Tshirt en een goed georganiseerd evenement! Vele vrijwilligers en niet-vrijwilligers (politie) die de hoofdwegen vrij houden van auto s , tig brandweerlieden, de meisjes van de bevoorradingen, WARME douches!! En nog veel meer wat zo n dag gewoon ontzettend mooi maakt. Maar goed, ik dwaal af. </p> <img src="image/content/Ghost02.jpg" alt="" align="right"/> <p>De fietsies in orde gemaakt, de zonnelenzen in de brilletjes gemonteerd, de bidonnetjes klaar, zadeltasje klaar en de tellert erop en eerst nog even infietsen; klein stukje heuvel en dan hoppetaaa, op naar de startrij. Het is in vakken van inschrijfnummer ingedeeld, Frits staat in ander vak dan wij. Maar goed, die zal mij toch al wel snel inhalen. John raakt zo aan de praat met een Deutsche freund die hij nog kent van Saalhausen. Even later komt er nog een bekende van John bij ons aanschuiven en ach we hebben de wachttijd zo weggekletst. Voordat ik het in de gaten heb knalt het startschot al. Joepidepoepi we mogen!! Veel enthousiast publiek, dat maakt het ook zo leuk.</p> <p>We beginnen met het  inlooplusje , dat begint vrijwel meteen met een klim (over asfalt nog) om het lint uit mekaar te trekken. Ik laat iedereen maar passeren en tokkel zo lekker op eigen tempo naar boven. Ik kan wel sneller, maar in het begin doe ik altijd maar heel rustig aan, want ik weet dat het nog zwaar gaat worden. Er zullen nog vele hoogtemeters (1600& ..) overwonnen moeten worden& .. ik zeg  joepie . En ja hoor, binnen 10 min komt Frits me al voorbij. Ik laat me de kop niet gek maken en ga rustig door. De koppakking begint al weer vroeg te lekken, het zal ook lekker warm worden. We gaan al vrij vlot over op de schotter. Het is duidelijk te zien dat het erg veel geregend heeft, de paden zijn nat en op stukken wat modderig en op bepaalde stukken fiets je over een klein waterstroompje. Over het algemeen rijdt het nog goed door, het modderlaagje is maar een klein laagje waar je eigenlijk weinig last van hebt. Ik heb er weinig last van gehad, ook omdat ik veelal alleen heb gereden, dan kun je ook makkelijk om de plassen/modder heen rijden natuurlijk. Tijdens de inlooplus komt er nog een grasafdaling, ook niet lastig en goed te doen. Kom je opeens een bord met  nog 3 km tegen, ok, dus dit stuk zit ook op de grote lus. Ander lastig stukje tijdens de inlooplus was een klim op een modderig stukje, vrij stijl langs een grasland omhoog, niet lang, wel stijl, en deze klim heb ik dus niet gered& Lð & . Even later komen we weer door het dorpje, door de start/finish en ik rij nog / al (?) alleen waardoor de speaker mooi de tijd heeft om mijn naam nog even om te roepen, hihi. Gelijk na start/finish worden we een stijl stukje opgestuurd waar ik m op kleinste blad wil leggen, helaas helaas schiet de ketting er helemaal vanaf& . Lð & .. Snel weer verholpen natuurlijk Jð en doorkachelen met de hap. Dit is dus de grote ronde! Er volgt even later nog zo n stukje, nog stijler, en die red ik niet Lð& . Maar ach, het kan de pret niet drukken. </p> <p>Het parcours bestaat grofweg uit een viertal lange klimmen en met de eerste ben ik net begonnen. Het parcours gaat hoofdzakelijk over de bekende schotter met af en toe een smaller pad en over gras. Echte technische singletracks ben ik niet tegengekomen. Maar de eerste klim gaat lekker. In het begin alleen maar ingehaald, nu kan ik toch ook eens wat mensen inhalen. Het zijn er alleen veul minder. Valt me al vaker op, dat ik tijdens een klim best wel wat mensen in kan halen, alleen op de afdaling die volgt knallen ze mij weer drie x zo hard voorbij en kom ik ze niet weer tegen op het parcours& Een snelheid van zo n 36 a 40 p/u vind ik toch wel hard zat eigenlijk& Zeker als er op de weg van de afwateringsdingen zitten of van de kleine heuveltjes/drempels. Ik raak aan de klets met een nederlandse dame die ook heerlijk op haar eigen tempo naar boven tokkelt, die zich ook niet laat storen door de snelleren op het parcours. Motto => Genieten van die hap! Ook kom je als laatste over finish, maakt allemaal geen fcuk uit, als je maar plezier hebt. Kijk, dat zijn nou mijn fietsmaatjes. Op zich kan ik haar wel achter mij laten, echter, ik stop ook bij een bevoorrading, zij niet , ze buffelt lekker in hetzelfde tempo door. Die eerste stop is prima voor mekaar, tweede ook natuurlijk. Wat ligt er allemaal op de tafels: belegde broodjes (!), bananen, appels, mueslirepen, koek/taart, water, sportdrank, cola, red bull en nog veel meer!!! Nee, je hoeft geen honger te lijden. Hierna kom ik grotendeels alleen te rijden. Inmiddels zijn we weer begonnen met de tweede klim van het parcour die ook wel redelijk loopt. En de snelle afdaling die volgt weer. De derde klim gaat op zich ook wel redelijk, tot aan de klim na een bruggetje over een wat smaller pad, sjemig de pemig, dat is wel errug stijl!!! Hier moet ik er vanaf, ik trek het niet meer, met mij nog meer niet.. ik heb er niet een zien fietsen daar. De grote jongens fietsen dit wel, maar die zijn hier allang voorbij natuurlijk. </p> <img src="image/content/Ghost03.jpg" alt="" align="right" /> <p>De tweede verzorging is ook prima zoals gezegd. Ik rij ongeveer tegelijk met een drietal heren weg, die mij net iets te langzaam klimmen (en ik heb mijn trekkie inmiddels al weer in de kruipstand gezet), ook zij gaan mij weer in de afdaling voorbij & grrr Lð & Ik heb gelezen dat de laatste klim, na de houtzagerij, een hele vervelende is, die niet loopt. In beging gaat ie nog wel redelijk. Ik heb een biker die lekker bij mij in het wiel gaat zitten, die  mijn tempo ook wel prettig vindt lopen. Later kom ik erachter dat het een nederlander is. Hij heeft het ook niet echt makkelijk meer. Die drie die mij in de afdaling voorbij stuiterden, blijken ook nederlanders te zijn, die hebben het ook niet echt fijn meer. Die stoppen even in een haarspeldbochtje in de klim. En zo bikkelen we samen als de mindere goden naar boven, dat heeft ook wel wat. Gelukkig kan ik ze achter me laten wat weer goed voor mijn moraal is. Het laatste plukje van deze beklimming is een hele gemene, ook hier moet ik er af& Rond de top van deze beklimming komt de eerste marathon rijder me al weer voorbij!! Ach ja, toe maar.</p> <img src="image/content/Ghost04.jpg" alt="" align="left" /> <p>Na deze lange afdaling, nog een paar kleine klimmetjes gehad maar al vrij snel daarna kan ik mijn bike de finish doorsturen waar John en Frits mij toejuichen en waar ik met naam en teamnaam wordt binnengehaald door de speaker!! Elma Biesterbos von MTBpower.nl aus die Niederlande!!! Jihoee& we zijn er weer& Maar je komt er uit te zien& de fiets ook trouwens& .</p> <br/> <br /><img src="image/content/Ghost05.jpg" alt="" align="left" /> <p>Nog een heerlijke douche genomen, zelfs warm water!!! Daarna nog even wat gegeten onderweg richting snelweg. Dat was een lekker schnitzel met patat en sla. En een halve liter weisen bier. Die kruipt trouwens wel heel rap in de beentjes& . Ik heb nog lekker de oogjes dichtgedaan in de auto. De terugreis verloopt meer dan prima want een uur of drie later zijn we weer in Epe. John en ik zijn nog even aan de Dellenweg geweest voor kop koffie. (Want het bier was op Jð) Lekker op tijd het mandje in, die fietsen vertroetelen we morgen wel weer.</p> <p>Conclusie van deze halve marathon: Erg leuke sfeer, gemoedelijk, relaxed, leuke strecke, veel klimwerk, snelle afdalingen, goede bevoorradingen. Kortom: Het is de reis en moeite waard!! Volgend jaar weer?? (Zie, ik kan het dus toch wel in 13 woorden samenvatten& :-)</p> <p><br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> </div> <div> <h3> <a id="Salz2007" />Salzkammergut Trophy 2007 </h3> <p class="teksttabel">Datum: 14-07-2007<br /> Locatie: Bad Goisern<br /> Auteur: Elma</p> <h4 class="nadruk2">Woensdag 11 juli </h4> <p>Ik heb al vrij (jihoeee) om de boel te pakken, de fiets nog even te vertroetelen, de juiste bandjes d r op, nog wat boodschapjes gedaan, waaronder mijn nieuw gekochte helm toch maar weer te ruilen voor een duurdere Giro. John kan dan  s avonds de auto inpakken en de wekker om half zes gezet. De fietsen gedemonteerd, de bank neer geklapt en hatseflatse de hele zooi achter in de auto zodat we zonder fietsendrager lekker door kunnen rossen auf die Autobahn.</p> <img src="image/content/Salz007-01.jpg" alt="" align="right"/> <h4 class="nadruk2">Donderdag 12 juli</h4> <p>Hmmm, wat gaat het opstaan toch makkelijk als je je niet naar kantoor hoeft te bewegen. Nouja, die rit over dikke 900 km, over de Deutsche Autobahn is niet echt spannend geweest. Behalve dat het ontzettend K*~!weer was, heeft wel heeeeel veel geregend& de matrixborden overal op 100 en soms 80& Het is altijd weer mooi om voorbij Munchen de eerste Alpentoppen al weer te kunnen zien, hier klaarde het wer gelukkig op en werd mooi helder in de lucht. Bij Salzburg hop de grens over en tegen 16.30 u op de plek van bestemming aangekomen; het plaatsje Obertraun aan de Halstattersee. Wat een mooi plekje!!! Zou zomaar een decor van The Lord of The Rings kunnen zijn. Lekker gegeten en biertje gedronken en wat gewandeld en op tijd slapen, want we zijn wel erg slaperig geworden. Het blijkt dat de 110 en 208 km route zo ongeveer langs het hotel loopt! Al vast een klein stukje paroursverkenning gedaan.</p> <h4 class="nadruk2">Vrijdag 13 juli</h4> <p>Vandaag nog een rustdag.  s Ochtends op het gemakkie ontbeten en een wandelingetje gemaakt, de route wat verder verkent. Daarna de fietsen weer vertroetelt en voor zover mogelijk de spulletjes in orde gemaakt voor de grote dag van morgen. In de loop van de middag naar Bad Goisern gereden met de auto, kunnen we gelijk zien hoelang we er over doen. Wij zijn niet de enigen die het pretpakket op gaan halen& . Sjemig, wat een drukte. De brandweer is ingeschakeld om als parkeerwacht te fungeren. Ook in het gebouw waar de tassen met startnummer afgehaald kunnen worden is het erg druk met allerlei neuroten. In een ander lokaal kun je je chip ophalen, dit is een enkelband wat me meer doet denken aan gevangenen die op verlof mogen. Na het pretpakketje en de chip in ontvangst te hebben genomen, storten we ons in het centrum om te genieten van de entourage. Wat een circus is het. Terasjes zijn er niet/nauwlijks, toch hebben we een plekje weten te vinden, in de schaduw want het is al lekker warm geworden. Nou, hier moet het morgen dan gebeuren!! We zijn eigenlijk van plan om wat te eten in Bad Goisern, omdat hier niet echt wat te vinden is, rijden we maar weer terug naar het hotel in Obertraun, een 15 km weer terug. Weer lekker gegeten en op tijd weer slapen, want morgen& ..</p> <img src="image/content/Salz007-02.jpg" alt="" align="left"/> <h4 class="nadruk2">Zaterdag 14 juli</h4> <p>We kunnen om 7.00 ontbijten, al is dat niet van harte gegaan. Waarschijnlijk omdat er meer bikers in het hotel zitten is ze overstag gegaan. De 53 km start om 9.30 in drie verschillende startblokken. De 110 km start om 10.30 ook in 3 verschillende startblokken. Zoals gebruikelijk is het ontbijt al weer een strijd& bakje muesli met yoghurt en een snelle jelle met echte boter is zo n beetje alles. Om uur of 8 arriveren we in Bad Goisern, waar we een prachtig parkeerplekje voor de auto hebben gevonden. Dichtbij de start/finish. John had alle tijd natuurlijk, eerst mag ik starten!! Eindelijk, het is 9.30uur, het eerste blok wordt afgeschoten. Ik sta op een inrit aan de startlijn, het tweede blok schuifelt zo aan mij voorbij, het lijkt erop of eind in zicht komt dus ik schuif ook maar aan. John had dit niet in de gaten, waardoor hij de camera niet klaar heeft& Hmm jammer, toch weer een gemiste kans. Voor het eerst heb ik genoten van de massastart. Wat een publiek langs de kant die juichen en klappen!! Helemaal te gek. Ok, we zijn gestart, het zonnetje schijnt, dusszzz, kom maar op.</p> <img src="image/content/Salz007-03.jpg" alt="" align="right"/> <p>De eerste ca 6 km gaat nog over asfalt en de klim begint al meteen. Ook over asfalt kan het flink zwaar worden, helaas helaas moet ik er al een keer af, op een wel zo allemachtig stijl stuk. Dat was geen lang stuk, maar zo n kort en heftig stukje, daar ben ik al helemaal niet goed in. De koppakking begint al weer snel te lekken. In het begin geen last gehad van de drukte, ach iedereen gaat op zeer rustig tempo de beklimming tegemoet. Ook tijdens de eerste km nog aardig wat publiek langs de kant, applaudiserend en juichend. Ook nog aardig wat deelnemers van de B strecke (110 km). Bij mij in de buurt een paar behoorlijk dikke bikers die al aardig piepen en kraken en stiekem denk ik; nou als die het kunnen volbrengen, dan moet ik het toch ook redden? Na het asfalt gaan we over op de schotter. Hier vliegt mij een paar keer een noorse dame voorbij (nee, er stond geen gunn-rita dahle op het startbord& ) die dan even later weer langs de kant van de weg staat uit te hijgen?? Ik begrijp die tactiek niet helemaal, blijkbaar niet geheel ongunstig want ze is uiteindelijk paar plaatsen voor mij geeindigd. Eigenlijk kan ik hier mijn ritme goed vinden en tokkel heerlijk zo naar boven, met af en toe een klein stukje dalen en dan hoppetaa, weer naar boven. Ergens bovenin gelijk genoten van het geweldig mooie uitzicht; zelfs de eeuwige sneeuw kon je goed zien!!</p> <img src="image/content/Salz007-04.jpg" alt="" align="right"/> <p>Uiteindelijk klimmen we tijdens de eerste klim naar 1100 meter (iets minder), gestart vanaf 500 meter. Daarna komt een stukje  unbefestiger , dat is singletrack, een bospad. Het gehele parcours bestaat uit 10% asfalt, 76% schotter en restant 14% is unbefestiger weg. Voor het laatste had ik nog enige angst, of meer voor het verassingseffect; want wat kun je verwachten?? Ik ga uit van het ergste; en dat is dan klauteren te voet naar benee. Nou, 14% x 53 km = ruim 7 km& kom ik nu pas achter trouwens& ik, de sukkel, de ingeneur, ging tijdens de race uit van zo n 700 meter& .. Hmmm, op zich is het maar goed ook, want dikke 7 km unbefestiger, daar zou ik maar zo eens tegen op kunnen zien. Anyway, we dwalen af.</p> <p>Goed, het eerste stuk singletrack (bospad) is gelijk een geweldig mooie; een dikke modderlaag met allerlei optakels zodat fietsen voor mij al niet mogelijk was. Dus hoppa, te voet. Moet je ook nog een eng smal plankie over, zal ik fietsen?? Omdat het plankje nou niet al te breed is, en op de fiets zittend heb je niet veel cm in de breedte nodig, tenminste, als je niet gaat slingeren. Nu lijkt dit erg spectaculair, viel mee hoor. Er zat geen diepe ravijn onder haha. En ja hoor, staat daar nou net een fotograaf!!  hoep holland hoep , en of ik de groeten aan Guido wilde doen. Ja, sure, ik ken toch alle Nederlandse deelnemers? Onderaan deze modderbende is de eerste stop al!! Goh, dat is toch snel. Alhoewel, we zijn een km of 15 en naar schatting dik anderhalf uur verder& Maar, een mooi plekje, en de tafels staan bomvol met bananen, appels, koeken, kaiserbrodchen, taart etc etc. Niet te geloven, er komt geen end aan. Hier ga ik mijn bidonnen bijvullen en ook een bidon dorstlesser prepareren, dus ik tover het boterhamzakje met de born poeder uit mijn achterzakje en doe het in de bidon. Een jongetje die zit dat zo eens aandachtig te bekijken en ik kan het niet nalaten om het doping te noemen. (op een amerikaanse luchthaven kun je voor soortgelijke actie afgevoerd worden door de politie.) Eigenlijk wil ik dan gelijk wel weer door, maar blijf toch nog even hangen om te genieten van het uitzicht en nog wat van mijn energiereepje te eten en nog maar een banaantje te pakken. Ik heb nog niet iemand of een groepje gevonden met wie ik samen zou kunnen fietsen. Nouja, misschien later, we zien wel. En hoppetaa, daar gaan we weer.</p> <img src="image/content/Salz007-05.jpg" alt="" align="left"/> <p>Nog een klein stukje weer klimmen en dan begint een lange afdaling (met korte stukjes omhoog) van een km of 10. Naast afdaling over schotter, zit hier ook een afdaling in over een enorm baggerpad, een bospad vol met keien en rotsen, daar was echt niet te fietsen, dus hop, ook hier maar weer te voet. Uiteindelijk komen we uit op een skipiste!! Hier blijft het nog steeds een rotspad, waar ik nog steeds niet de fiets op ga en lekker blijf lopen. Hier komt een deutsche freund op leeftijd bij mij in de buurt fietsen en die begint weer een hele dialoog. Onder andere;  toen ik zag dat jij daar weer op de fiets ging afdalen, dacht ik, nou dan kan ik het ook wel jaja, dat beurt me echt geweldig op& .. Ik wordt de dialoog een beetje zat eingelijk, ik zeg hem dat ik niet zo goed duits versta. Waarna hij een hele dialoog begint over Erik Dekker!! Ik zal jullie de details besparen. Enfin, in de afdaling waar we nog steeds mee bezig waren, heb ik mijn kop nodig omdat het nog steeds beetje rotsige ondergrond is, dus op het geneuzel zit ik ff niet te wachten, hoewel, het goed bedoeld is natuurlijk. Het is werkelijk weer schitterende afdaling door prachtig gebied. Lijkt erop dat we tussen twee grote rotspartijen heen slingeren. Uiteindelijk zie ik hem assistentie verlenen bij een pechgevalletje. Dus die ben ik kwijt, nu maar hopen dat ik geen pech krijg!!! Op km 25 ongeveer doemt de tweede verzorgingspost op. Ook hier weer een prachtige plek en hier een plekje in de schaduw onder een boom gezocht om weer bananen te eten en de bidons te vullen. En wèèr genieten van het prachtige uitzicht!! Nog een kleins stukje afdalen en staat me nog een flinke klim te wachten, ca 650 hoogtemeters in een ca 8 km. Dat vind ik best wel heftig, voor John was dit de makkelijke klim. Vooral het eerste stuk van die klim wat zwaar. Op gegeven regelmatig af moeten stappen, helaas, en weer stukje schaduw opzoeken want inmiddels was het smoorheet geworden. Over dik in de 30 graden& Ontzettend veel gevalletjes  kramp gezien, die jongens deden eigenlijk het zelfde dan ik; regelmatig afstappen. Denk dat mijn gemiddelde op deze klim rond de vijf km p/u heeft gezeten. Dat schiet niet echt op. Na ongeveer ¾ van de klim gedaan te hebben komt de derde bevoorrading in zicht!! Op dit punt komen ook de rijders van de 208 en 110 erbij. De tafels van de C rijders (53) zien er erg geplunderd uit in mijn ogen. Shit, ben ik dan toch ècht een van de laatsen??? Nouja, ik heb aan banaantje en appeltje en water genoeg! Naast mij op een bankje ploft een (zware) Poolse dame. Op dit punt heb ik het het zwaarste gehad van de dag. En met mij vele C rijders. Bewust goed de tijd genomen om goed bij te komen. Bij het wegrijden roept een van de (meer dan 100 denk ik) vrijwilligers dat we nog maar klein stukje hoeven te klimmen en dat we dan alleen maar berg af gaan. Jaja, ik ken dat, van die ouwe Oostenrijkse baasjes. Trouwens, wie zegt dat afdalen makkelijker is dan klimmen??? Op de ski s in de sneeuw misschien. Maar hij zegt dat ik wel een biertje verdiend heb als ik over de finish kom, jaja; mogen het er ook twee zijn? Waar hij wel weer om kan lachen. Of word ik uitgelachen??? Nee, tuurlijk niet. De meesten zijn onder de indruk dat vooral een flachlander in de Oostenrijkse alpen gaat biken.</p> <img src="image/content/Salz007-06.jpg" alt="" align="right"/> <p>Na deze stop kom ik de eerste 208km en 110km rijders tegen. Nou daar is het tempo er ook wel uit hoor, die komen mij wel voorbij natuurlijk, maar niet in een giga hoog tempo. Aan eind van deze klim volgt er een singletrack over een alm, waar ik het eerste deel ook al niet van kan fietsen& . Zucht& . Boven zitten aantal toeschouwers (ook?) te genieten en vooral; ons aan te moedigen;  super!! Bravo!! Blijft toch erg mooi. Nou, dit was dan meteen het hoogste punt voor de C rijders; ruim 1200 meter. Ok, op naar de Ewige Wand. Helaas, volgen er nog pittige afdalinkjes door de modderbende, waar de bergwandelervaring weer goed van pas komt. Valt mij op dat de meesten (C rijders) echt wel voorzichtig naar beneden gaan, heb er niemand zien fietsen. En dan, dan, stukje door een tunneltje (de rots) en dan& dan ben je op de Ewige Wand!!! Moet zeggen dat het op de foto s er spectaculairder uitziet dan dat het in werkelijkheid is. Het pad om te fietsen bedoel ik dan, want het uitzicht is adembenemend. Heb ik nog niet veel vaker meegemaakt. Ik dacht altijd dat ik zou gaan slingeren, of draaierig zou worden van de afgrond, maar daar heb ik totaal geen last van gehad. Het is maar een paar 100 meter schat ik zo, uiteraard een bijzonder mooi fotomoment. Ik ben aan het eind, voordat je weer een donker tunneltje in moet, even uit de pedalen gegaan en genoten van het magnifieke uitzicht en een kort praatje gemaakt met een wandelaar. Voor mij was de Ewige Wand wel het hoogtepunt. (en de finish natuurlijk). Uit verhalen/ervaringen die ik heb gelezen, komt nu wel een  toffe afdaling over  unbefestiger weg , nou dan weet je het wel. Ik moet zeggen dat ik grotendeels fietsend (nouja, op de fiets hangend) naar beneden ben gekomen. Krijg toch echt zere vingers van het remmen!!! Het pad is nog altijd nat en slippery van de vele regen en ligt bezaaid met grotere en kleinere rotsen, het blijft continue goed kijken en sturen. Op gegeven moment stop ik even in een krappe bocht om een B rijder (110 km) voor te laten gaan, en kort daar achter zit een motorrijder met bordje van B strecke. Zegt die vrijwilliger dat hij de allerlaatste B rijder is. Lijkt me niet lekker rijden met constant die crossmotor in je nek& . Ik schijn nog lang niet de laatste te zijn van de C& . Whoeiii, dat is prima en zet de afdaling weer verder in.</p> <img src="image/content/Salz007-07.jpg" alt="" align="right"/> <p>Onderaan, komt er een A rijder (ned) bij me rijden en vraag hoe het gaat; niet zo goed, hij stapt uit de wedstrijd. Hij zegt ook de tijdslimiet niet te halen. Voor de A en B rijders zijn er meerdere checkpoints ingesteld die je voor bepaalde tijd gepasseerd moet zijn, haal je dit niet, word je uit wedstrijd gehaald. Ik moet gewoon voor het donker thuis zijn, haha.</p> <p>Dan volgt de passage  Lauffen en heb me al die tijd afgevraagd waarom dit zo heet. U raad het al; hier moest ik lauffen. Het was een vrij smal trapje met een bochtje onder een spoorweg (??) door. Kijk, de echte bikers doen dit gewoon op de fiets natuurlijk. Ook hier staat een fotografe. Maar mijn fiets maakt een gek geluid, net of de velg de grond raakt. ?? Ik merkte al wel eerder dat de fiets niet helemaal meer  strak aanvoelde en paar keer de band gechekt; die zou wel eens lek kunnen zijn?? Nee dus. Maar wat blijkt nou => Heel het achterwiel hangt los aan het frame?!!!! Hoe dat nou kan?? Nou de snelkoppeling is ver los gedraaid& .. Lekker, het mag een wonder heten dat er niets gebeurd is tijdens de afdalingen, want toen zal het wiel ook niet helemaal strak meer in het frame hebben gezeten& maar goed dat dit allemaal nog niet wist& . Ik ging weliswaar niet zo hard, maar toch.</p> <img src="image/content/Salz007-08.jpg" alt="" align="left"/> <p>Het stuk dat hierna volgt is niet echt spannend, vooral vlak, verharde weg en soort schelpenpad, met een kort stukje singletrack langs de rivier. Nu telt nog maar 1 ding; dat is zo snel mogelijk naar de finish!! En wat is dat mooi, ik was weer alleen komen te zitten (dit maal had ik enkelen achter mij gelaten ;-) ) en kon zo mooi naar t dorp bikkelen, op t grote blad. Een km of zo voor de finish kwam een A rijder mij zo hard voorbij knallen, volgens mij was dat later ook een van de prijswinnaars, die nog geinterviewd werd toen ik over finish kwam. Heb ook niet gehoord of mijn naam omgeroepen is. Volgens mij niet& Maar dat mag de pret niet drukken, onder luid applaus en gejuich kon ik de finish over & . Whoeiii.</p> <p>Conclusie van de dag:<br/> Super genoten!! Echt een waanzinnig gaaf evenement, die voor iedere (enigszins getrainde) biker met doorzettingsvermogen haalbaar is!! Een erg leuke, gemoedelijke sfeer, ondanks de 2.222 deelnemers uit 24 landen. Moet je een keer meegemaakt hebben. Al die aanmoedigingen die je toegeschreeuwd krijgt, ik zeg: Kippevel. Dus heren: Plan het alvast in je agenda; volgend jaar 12 juli!! De afdalingen vielen mij reuze mee, hoewel ik regelmatig gelopen ben, zoals velen met mij. Het MTB weekend is er dit jaar niet van gekomen; dus volgend jaar maar paar dagen Oostenrijk plannen??? Een beetje gek zijn is niet erg!! <br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> </div> <div> <h3> <a id="sha2007" />SharkAttack Saalhausen Marathon</h3> <p class="teksttabel">Datum: 16-06-2007<br /> Locatie: Saalhausen<br /> Auteur: Elma</p> <p>Ik zal mijn journalistieke kwaliteiten wat aanscherpen en de verslaglegging wat korter en bondiger maken ;-). Ik heb gekozen voor de kurzstrecke (33km) omdat A) vorige week nog Rhens gereden, B) dit de zwaarste niet-alpen marathon is (meeste hoogtemeters tov de km) en C) ik hier nog een podiumplaats te verdedigen heb! Nl 3e bij de Seniorinnen Kurzstrecke!!!</p> <p>De voorbereiding deze keer is wat anders dan anders. De maandag na Rhens hebben we even niet gesport, dinsdag de verjaardag van onze vriend Lars, woensdag heb ik nog wel lekker vanuit werk (Ermelo) via de min of meer vaste route van zo n 60-65 km op lage hartslag naar huis gefietst. Donderdag is het concert van De Dijk en tsja, dan is het zo weer vrijdag. Nog ff het fietsie goed schoongemaakt, ontvet en weer ingesmeerd en de noppenband NN achter erop gelegd. Twee interlands achter mekaar kan wel, is niet mijn eerste keus.</p> <p>Vrijdags eerst nog langs de stenenboer in A doorn gereden om bestrating voor terras en tuin uit te zoeken. Ja ja, daar wordt aan gewerkt, maar dat hoort in een heel ander verslag thuis. Tegen half twee dan eindelijk op weg naar Sauerland waar we hetzelfde hotel dan vorig jaar hebben geboekt; bij de zeer gastvrije familie Voss. We hebben zowaar dezelfde kamer dan vorig jaar. Hopelijk gaat dit keer niet 4x het brandalarm af om vijf uur s ochtends& .</p> <img src="image/content/Saalh01.jpg" alt="" align="right"/> <p>We zitten in een zeer zwaar grijze golf èn het is geen bikershotel; de gemiddelde leeftijd van de gasten is 75+. Wel vriendelijke gasten hoor. Vrijdags voor het avondeten ons pretpakket opgehaald. Een hele tas vol, wat zit er toch veel troep in dat zo de prullenbak weer ingaat. Nee, het Tshirt niet natuurlijk ;-) Heerlijk gegeten trouwens en wederom twee pilsjes gehad. Je moet je vast patroon niet ineens gaan wijzigen is mij eens verteld. Start is om 10uur, we hebben dus de tijd!</p> <p>Het heeft afgelopen dagen vrij veel geregend en het ziet er nog wat onheilspellend uit. Eigenlijk maakt het mij ook niet meer uit of het nou droog blijft of niet, het parcours zal door de voorgaande regenpartijen al nat genoeg zijn en droogt van een zonnige ochtend ook niet meer op, dussszzzz.</p> <img src="image/content/Saalh03.jpg" alt="" align="left"/> <p>Tegen half 9 gaan we eerst de fietsen in orde maken, waaronder natuurlijk de binnenband aan de zadelpen vast te plakken met sporttape. Zou ik toch bijna mijn tellertje vergeten& Even wat inrijden en hoppetaa naar de startopstelling. We hoeven niet zo nodig vooraan te staan maar John vindt het nu toch wel tijd om er ook tussen te gaan staan. We staan uiteindelijk zo ongeveer in het midden. Hartslag is ongeveer het zelfde dan vorige week in Rhens, dus niet meer zo achterlijk hoog dan in Saarschleifen. Ik zal nooit een liefhebber van massastarts worden, nee dat wordt niet wat. Maar goed, je moet wel. Als de klanken van ACDC dan weer klinken met  Highway to Hell kom ik los. (Tijdens het schrijven van dit verslag luister ik ook naar ACDC.) Een paar honderd meter na de startlijn komt een bruggetje van paar meter breed, en tsja, dat is even passen en meten. Gaat gelukkig goed. Dan is het rechtsaf de grote brede asfaltweg op voor een eerste lus met weinig tot geen hoogteverschil over brede weg en breed pad om het lint beetje uit mekaar te trekken. We zijn nog geen 200 meter op die brede weg of ik voel wat in mijn kont steken& . Probeert een biker zijn fiets in mijn kont te duwen& Kijk, dat is nou weer jammer, ik rij toch echt met de grote meuk mee met een gangetje van tegen de 30 km/uur. Ik slinger niet, kijk regelmatig schuin naar achter, ik snap het dus niet zo goed. Maar goed, die biker raakt uit evenwicht en beukt tegen andere biker die wel goed op zijn fiets blijft zitten. Die  Arie de Beuker raakt wel uit balans, een voetje uit de pedalen en hangt wat op de stuurbuis en die klettert fijn tegen het asfalt aan. Geen fijn begin voor hem dan. Gelukkig blijft het dominoeffect bespaart doordat andere bikers wel goed opletten.</p> <img src="image/content/Saalh04.jpg" alt="" align="left"/> <p>Na de eerste lus kom je weer bij het startpunt uit en daar staat nog genoeg publiek om ons nog even aan te moedigen. Dat is hartstikke leuk! Maar dan& . Dan begint de highway to hell pas echt& . Allemachtig wat een klim. De eerste paar km willen nog wel, maar dan& het kleinste blad moet er al snel op en ik bekijk zo op mijn stuur dat ik niet zo gek veel kransjes meer over heb om nog lichter te kunnen schakelen. Dat wordt nog wat!!! Dit is nog maar het begin! En aan die klim komt geen eind, dat is geen goede combinatie. Tering, wat is dit een zware klim zeg. Met een snelheid van nog geen 6 km/uur tokkelen we naar boven. Ik ben inmiddels in de wat achterste regionen van het peloton beland, dus de snelle jelles zijn al ver vooruit. Hehe, eindelijk, daar is het einde& De eerste schotterafdaling zet zich in. De keitjes en steentjes zijn lekker glibberig en glad geworden door de regen. Ik begin voorzichtig, ook omdat ik vorige week nog onderuit ben gegaan in Rhens op het laatste stuk. Die voorzichtigheid was op zich niet zo verkeerd want in korte tijd heb ik in deze eerste afdaling over de schotter al 2 bikers op het rechte stuk aan de kant zien liggen. Die meid zag er niet fijn uit! Ben ook nog even gestopt, de hulp kwam al van diverse kanten en de GSM was ook al gepakt. Ik ben weer verder gegaan, iets verder zag ik al iemand van de organisatie die kant op rennen. Naja, dit te hebben gezien maakt mij er niet zelfverzekerder op& . En dit is nog steeds het begin.</p> <img src="image/content/Saalh08.jpg" alt="" align="right"/> <p>Ach, het gaat verder prima hoor. Er komt een (voor mij) wat lastige afdaling. Deze herkende ik nog van de vorige keer. Hij gaat op zich recht naar beneden, vrij stijl en het is wat bumpy, er liggen wat keien. Eigenlijk gewoon kwestie van goed kijken, goed naar achter hangen, goed sturen. Ben hier niet snel, wel gecontroleerd naar beneden gekomen. Kreeg zowaar een applausje van een jongen van de organisatie die onderaan zat. Haha. Nouja, dat gaf weer beetje moed, want ik weet dat er nog 2 echt moeilijke afdalingen aan zitten te komen. De eerste lastige afdaling komt al snel. Ook hier zijn meerdere mensen van de organisatie. Als ik zo al die (schuimrubber)matten om de boomstammen zie gebonden denk ik  owwwjaaa, dit is die k#@%!*afdaling eeuh, toch maar afstappen& . In deze afdaling gaat dwars door dennenbos; veel wortels (die lekker slippery zijn geworden door de nattigheid) en kleine hoogteverschillen& brrrr ook hier word ik maar geen fan van. Voordat ik te voet naar beneden wil check ik eerst ff of er snellere rijders achter mij zitten (zoals bij zo ongeveer iedere singletrack afdaling!), die laat ik nog maar voorgaan. Echter, deze heer heeft (ook) niet zooo n haast en die stapt ook af. Zoals al eerder is gebleken; gaat het te voet best goed ;-)) Halverwege stap ik weer op, wel voorzichtig. Hoor ik ineens  ACHTUNG!!!! Jajajajajaja, heb je wel gehoord en gil dat ie maar rechts moet passeren, ik ga wel aan de kant. Sjemig, dat kleine gastje ging met flinke snelheid naar benee, zal wel een local geweest zijn. Onderaan deze afdaling had een van de meerdere fotografen zijn plekje ingenomen. Ik ben benieuwd naar de foto haha. </p> <img src="image/content/Saalh02.jpg" alt="" align="right"/> <p>En ik rij ineens weer het zelfde stuk dat we ook bij de inrij-lus hebben gehad en ik zie die vreselijke afdaling van vorig jaar. Die is nu overgeslagen. Ik lees in een ander verslag dat de organisatie deze afdaling uit veiligheidsoverwegingen eruit gehaald heeft. Nou daar heb ik geen moeite mee. Vorig jaar heb ik deze nl (ook) gelopen. Even later is de eerste verzorgingspost en een jongetje komt al met een beker aangesneld, hij gaat ervan uit dat ik deze beker op de fiets opdrink en dus niet even stop. Nou, deze biker stopt wel even hoor!! Als ik om gewoon water vraag, rent hij weer terug naar de tafel om water op te halen. Ik voel me even een van de snellere toprenners haha. Doe maar rustig aan jongetje-van-de-organisatie, ik ben niet zo gehaast. Hier worden we de doorgaande weg overgeloodst door de plaatselijke brandweer. Al het verkeer wordt tegengehouden. Het nadeel van een tweede keer meedoen aan het evenement is dat ik weet dat er een verschrikkelijke klim aan zit te komen. Die gaat eerst nog over verharde weg en wordt later schotter. En ik weet nog waar ik vorig jaar zo ongeveer afgestapt ben omdat ik simpelweg op het aller aller allerkleinste verzet de trappers niet meer rond kon krijgen& .. Doel voor vandaag is om verder te komen op de fiets& .. Dàt doel is behaald; ik red het tot aan de schotter& Teeering zeg, je zal deze klim maar twee keer moeten doen!! Echt niet normaal zooooo stijl. Bovenaan even uitpuffen en weer verder.</p> <p>Ik weet niet meer bij welke km, maar er volgen nog meerdere lange en stijle klimmen. Bij een lange stijle klim red ik het weer niet en moet weer afstappen, grrr. Ik ben echt niet de enige gelukkig. Lopend gaat maar iets langzamer dan fietsen in de allerkleinste versnelling. Maar zolang je nog kan rondtrappen lijkt dit tocht minder belastend dan lopen, dat is ook erg vermoeiend. Zodra ik weer denk te kunnen fietsen klim ik er weer op en ja hoor, de hartslag daalt weer. Net voor t afstappen zit ik tegen de 180 per minuut, als je weet dat de verzuring begint bij 180 is het niet zo slim om door te gaan als je weet dat je nog een km of 10 moet. Dusszzz, even laten zakken die handel en weer in het ritme komen</p> <img src="image/content/Saalh06.jpg" alt="" align="left"/> <p>Een voordeel van feit dat ik deze voor tweede rij is dat ik ook weet wanneer het einde in zicht is. Die laatste afdaling komt me bekend voor en wat is ie lekkuurrrrr!!! Weer door de brandweer worden we over de drukke doorgaande weg geloodst en er staan diverse mensen langs de kant enthousiast te klappen!! Naaah, dat is mooi man. Op meerdere punten staan trouwens mensen en kinderen enthousiast te applaudisseren, geweldig!! Ik steek de duim naar ze omhoog,  goed zo! helemaal top. En owowowow wat is het over finish komen toch heerlijk. De naam wordt omgeroepen  & . und sie is ein frau! Whahaha.</p> <p>Dik respect voor de 100 km rijders, ook respect voor de 50km rijders natuurlijk!! Want wat was ie zwaar. Maarja, daar sta je dan. Ik ben gelijk even terug gereden naar auto en camera opgehaald want ik moet John op foto zetten natuurlijk. Die kan zo rond 1300 uur binnen komen als ie in topvorm is. Want ik denk niet dat hij voor nog een ronde gaat. Rond 13.20 fietst hij over finish, en dat is onder deze omstandigheden een hartstikke goede tijd!!</p> <img src="image/content/Saalh07.jpg" alt="" align="right"/> <p>Ik zelf mag over mijn gemiddelde niet klagen, die ligt hoger dan vorig jaar! Nu 12,8 km/uur tegenover 10,2 van vorig jaar. De getallen op zich zijn op het belachelijke af, wanneer je ze vergelijkt met tochten hier op Veluwe of waar dan ook in Nederland.</p> <p>Nu is het verslag eigenlijk alweer te lang& maar het mooiste moet nog komen want& . Ik ben weer derde geworden in mijn klasse!!!! Jihoeee. En dit jaar mag ik de prijsuitreiking niet overslaan van John en eigenlijk heeft hij gelijk, de organisatie doet er moeite genoeg voor om voor alle klassen bekers te kopen en oorkondes op te stellen, dus je kan het niet maken om weg te gaan. Maar sjeemig de pemig, die andere twee seniorinnen die komen gewoon niet he. Sta ik daar in mijn upje op de blokken& . Maarja, wel applaus gehad! Is toch mooi. Straks als alle uitslagen op internet staan eens bekijken hoeveelste ik van de dames totaal geworden ben. Met andere woorden; hoeveel vrouwen en mannen ik àchter mij gelaten heb. Nu de sponsoronderhandelingen maar eens gaan starten.</p> <p>Tot slot: Ook voor de hardloperts is er wat te doen; tijdens de marathon zijn er ook wedstrijden hardlopen, 16 en 24 km en zelfs nordic walking! Dus heren, volgend jaar geen excuus meer en gewoon mee naar Saalhausen!!<br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p></div> <div> <h3> <a id="rhe2007" />Rhens Marathon</h3> <p class="teksttabel">Datum: 10-06-2007<br /> Locatie: Rhens<br /> Auteur: Elma</p> <p>De donderdag vooraf gaand nog maar weer een wegtraining gedaan, beviel de vorige keer (Saarschleifen) wel goed. De training liep als een natte krant, achteraf bleek m n achterwiel wat aan te lopen, bij het schijfje. Dat is dan weer wat minder, maar goed, het is weer verholpen. Achterwiel moet er toch uit want de bike van Sponsorduc moet achterop Twinny load en die van mij gedemonteerd achter in de bagageruimte.</p> <img src="image/content/Rhens01.jpg" alt="" align="left"/> <p>Zaterdagmiddag met de tourcaravaan naar SponsorDuc (SD), die is er ook helemaal klaar voor. En het sponsje mag niet ontbreken! Altijd handig haha. Onderweg hebben we in Duitsland nog paar regenbuien gehad, gelukkig werd het later weer droog. In de blub rijden zijn we niet (meer) zulke liefhebbers van. Geen file of ander leed tegengekomen. Alleen een file de andere kant op. (Maar die zal er morgen toch niet meer zijn??) Naja, een uur of 3 later komen we in het pittoreske Waldesch, we rijden maar gelijk door naar Rhens om de startnummers op te halen. Hoeven we dat morgenvroeg ten minste niet meer te doen. Omdat we nog vroeg zijn halen we eerst een bakkie DAP bij een etablisement gelegen aan de Rijn. De locatie waar we de nummers op kunnen halen ligt buiten centrum Rhens, daar wandelen we dan wel naar toe. Onderweg komen we de bordjes van de route tegen, langs een kapelletje.  kijk als je morgen hier weer langs komt, weet je ten minste dat je er bijna weer bent & . De Coach is van de lijst gehaald. Helaas helaas. </p> <img src="image/content/Rhens02.jpg" alt="" align="right"/> <p>Dan weer met auto terug naar Waldesch via een mooie toeristische weg. Het Valkenburg van de Eiffel zeg maar. & .. Niet dus, want er is niks te doen. Ons hotel ligt helemaal in de uithoek, tegen de bosrand aan. Wel heerlijk rustig!! En niet duur, avondeten (3 gangen) voor 12,--?? Waar vind je het nog? En goed eten hoor, niet te weinig. We zijn de enige bikers in het hotel dit keer. We zijn dan ook de enigen die om 7 uur willen ontbijten. Dit was geen probleem. Ook het ontbijt was goed.</p> <p>Iets voor acht de fietsies weer op de drager gezet en rijden weer richting Rhens, zo n 10 min rijden. Het weer is nog zwaar bewolkt, wat drukkend. Aantal deelnemers is beduidend minder dan in Saarschleifen en vorig jaar in Rhens. Pino gaat voor de 100km. Als hij 1e ronde binnen drie uur redt, gaat hij door, of als de rugpijn zodanig is stopt ie na 1 ronde. Aangezien hij ook nog wat problemen heeft met zijn afterburner moet ik nog maar zien wat hij gaat doen. Er is een gesplitste start; de marathonrijders gaan via de ene oude stadspoort, de rest via een andere poort om na een meter of 500 weer bij mekaar te komen en dan aan de 7,5 km lange klim te beginnen. Jihoee. SD die tokkelt al gelijk voor mij uit in de massastart, daar ben ik nog steeds geen liefhebber van, al is de hartslag een stuk lager dan vorige keer!! Ik laat in de eerste paar honderd meter in de massa, altijd al velen passeren.  Toe maar denk ik dan,  Kom je nog wel tegen Haha. Gelukkig begint de klim zeer vriendelijk. Kijk die kilometers heb je dan al weer te pakken! Echter op gegeven moment moet het kleine blad er echt wel op en tokkelen we zo lekker in ritme naar boven. Zowaar toch menigeen ingehaald!! Echt stijl wordt deze klim niet, wel net zo lekker. De zweetproductie komt goed op gang. Het is nog altijd bewolkt, wel warm!</p> <img src="image/content/Rhens03.jpg" alt="" align="left"/> <p>De klim eindigt in de graslanden en loopt daarna licht dalend weer richting bebossing. Daar dient de eerste singletrack zich aan, deze begint met een enorme plas water, hier gaat dus niemand door. Er is een ienieminie paadje dat nog droog is, en ja, daar willen we allemaal over. Dus hier is het ff druk. Heb niet af hoeven stappen trouwens. De rest van singletrack is niet moeilijk, niet of nauwelijks hoogteverschil. Totdat de afdaling zich weer inzet. Ik zit achter paar heren die heeeeel voorzichtig afdalen. Dat ging zelfs mij te langzaam, nou hup er voorbij. Blijkbaar zit er een andere biker (duitse freund) bij mij in het wiel, en blijft hier ook. Totdat de afdaling (redelijk brede singletrack) weer afgewisseld wordt met schotter omhoog, komt ie naast mij fietsen en vond dat ik goed naar beneden ging.  Das was toll! Er volgt nog een hele dialoog; helaas is mijn duits niet zo goed, dus van de rest begrijp ik weinig. Als ik zeg dat ik uit Nederland kom, vraagt hij of we alleen voor dit evenement naar Rhens komen.  Yepppp En daar begrijpt hij dan weer weinig van. Leuk vinden ze het vaak wel! (Had trouwens wel een hele toffe MTB: een lefty, carbonnen frame& ) </p> <img src="image/content/Rhens04.jpg" alt="" align="left"/> <p>Op gegeven moment krijgen we de Rijn en de wijnranken weer in het zicht. Via een echte haarspeldenbochtweg (wel verhard) dalen we in rap tempo weer naar benee, nog klein stukje klimmen en wij zijn bij de eerste verzorgingspost, na een km of 16. Alleen water trouwens. Deze post is geimproviseerd ivm de hitte. Wat een uitzicht!! Echt fantastisch. Die enorme vrachtschepen lijken net speelgoedbootjes. Hier wordt door menigeen foto s geschoten. Bij deze stop zie ik SD. Ik heb hier nog wat gegeten en nog wat extra gedronken maar ben al vrij vlot weer doorgereden, eigenlijk kort na SD. De weg vervolgt zich nog langs de heuvels langs de Rijn, waardoor het echt genieten is. De zon is inmiddels gaan schijnen, dusss& . Nog warmer! Nog meer drinken!</p> <p>Het enige lastige stuk afdaling dient zich aan; dwars door de wijnranken over rotsige (losse stenen!) paden die niet breder zijn dan je stuur& .. en stijl naar beneden& met heeeeele krappe bochten waar je toch wel min of meer acrobaat moet zijn om op de fiets te blijven zitten. (Sur place). Hier heb ik nog een stukje gelopen. En dat gaat ook best wel snel ;-) Onderaan zitten we inmiddels op rivier niveau. Uiteraard gaat dit snel weer omhoog. Hier vrij veel asfalt gehad.</p> <img src="image/content/Rhens05.jpg" alt="" align="right"/> <p>De verzorgingspost zit op een km of 27, dus wij zijn dan al over de helft. Ook hier staat SD bij te komen. Hier een banaantje gegeten en de lege bidon voor de helft gevuld met water. De andere bidon met poeder was nog aardig vol. Ook hier weer een prachtig uitzicht over de Rijn. Wederom niet al te lang stil gestaan en hoppetaa weer op de bike. We zijn nagenoeg gelijk gestart. De klim zet zich voort, op gegeven moment gaat het rechts het bos weer in, dat is een heel stijl stuk. Ik leg de ketting op tijd op het kleinste blad en begin moedig aan het stijle stuk. Helaas helaas, niet gered. De mannen voor en na mij ook niet hoor ;-). Naja dan meer verder. Op zich geen bijzonderheden. SD was inmiddels al weer wat meer voor mij uitgereden, die zag ik niet meer. Tot bij een weer hele stijle klim (niet lang, wel errug stijl) zie ik m staan. Ik denk  die staat ff uit te puffen . Maar nee hoor, materiaalpech. Ik zeg 1 ding  onderhoud & . Hahaha. Gelukkig heb ik een kettingponsje, jihoe, komt ie nog een keer van pas. De schakeltjes hadden we er snel uit, maar hoe krijg je het pinnetje er weer in??????? Daar komen we niet uit, waarop ik verder ga fietsen en hij gaat lopen ( als ik maar niet hoef te lopen, daar heb ik wel zooo n hekel aan hoor ik m zaterdagavond nog zeggen& .) Ik weet wat t is als ketting kapot is& heb in Langenberg ook een end moeten lopen.. J ( Als het maar bergaf is, is het niet zo n ramp. </p> <p>SD krijgt later hulp van drie superbikers, deutsche freunde. Die hebben wel verstand van nederlandse fietsen en die krijgt dus ook de ketting weer aan mekaar. Scheelt wanneer je je gereedschap bij je hebt, want aan alleen de kettingpons heb je dus niet veel& . Ja je kan schakeltjes eruit halen, maar niet mee terugzetten L.</p> <img src="image/content/Rhens06.jpg" alt="" align="right"/> <p>De pech was op zo n km of 35. Dus nog even doorzetten, we zijn er bijna. Daarna volgt een niet zo n spannend stuk, in de brandende zon over verharde weg door de weilanden/graanvelden. Nog wat afdalen nog wat klimmen over de schotter en het einde is in zicht. Bij deze laatste klim heb ik wederom weer aantal bikers ingehaald! Door het gepruts aan de ketting hebben velen ons voorbij gereden natuurlijk. Aangezien we daar toch een 20 min /30 min aan het klooien zijn geweest& In deze laatste klim kom weer bij 2 deutsche freunden te fietsen, ik krijg nog een opmerking of epo gebruik omdat ik uit nederland kom.  Tuuuurlijk, we gebruiken toch allemaal?? Heb het maar niet over Der Jan gehad& . Haha. Was wel geselli. Nou hehe, eindelijk de laatste afdalingen dienen zich aan. Vooral het stuk dwars over een graanveld was apart. Sjeeemig, wat stuiteren, echt niet normaal. Zelfs met een fully kom je hier niet comfortabel naar benee. We duiken weer een smal donker pad in, hop in de remmen want je ziet eerst niks natuurlijk. De twee bikers in mijn kielzog, want die had ik er met de klim uitgereden natuurlijk J alleen jammer genoeg in de afdaling weer in mijn wiel. Eerste deel in het donkere bos ging goed, redelijk stijl, veel gestuiter. En daar ging het mis. Op gegeven moment kom ik teveel boven stuur te hangen. Als je dan hard gaat remmen, vlieg je zo over t stuur. Dat leek me geen goed plan. Maar ja, er zijn niet zo gek veel alternatieven waar je uit kan kienzen L Op gegeven moment crash ik tegen de wal aan (het pad is meer een grote geul naar beneden.) De heren achter mij stopten onmiddellijk, ik kon de arm alle kanten op bewegen, dus er kan geen breuk zijn!  Koek gut nach die fahrad! krijg ik nog als tip mee. Inderdaad, een goed idee. Met wat krasjes en schaafplekjes op de elleboog en een smerig shirt rijker tuf ik langs het kapelletje en binnen notime over de finish waar ik met naam en plaatsnaam onthaald wordt. (aus Eppe). Ik zie Pino nergens, die is dus de tweede ronde ingegaan. Ik ben gelijk naar auto gereden om rugzak met schone kleren en douchespullen op te halen, en eerst de schoenen ruilen voor de teva s& </p> <img src="image/content/Rhens07.jpg" alt="" align="right"/> <p>Een gemiddelde van 14,8 is voor mij niet slecht (netto). Ik ben dan ook best tevreden. SD kwam later ook binnen, met ketting dus dat is ook prima. Nog lekker in de schaduw op terras gezeten waar de mechanicien en zijn freunden een biertje hebben gekregen van SD. Pino kwam binnen de 6 uur binnen, ook hartstikke goed.</p> <p>We hadden mooi op tijd thuis kunnen zijn, ware het niet dat we in die K*% file van een km of 20 terecht kwamen& . Dat is dan weer jammer, maar helaas.<br/> Ik en Pino maken ons op voor de SharkAttack, zaterdag aanstaande in het pittoreske Saalhausen, Sauerland dit keer. <br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> </div> <div> <h3> <a id="saa2007" />Saarschliefen BikeMarathon</h3> <p class="teksttabel">Datum: 06-05-2007<br /> Locatie: Saarschliefen<br /> Auteur: Elma</p> <p>Ik had m n fietsie nog ff lekker laten vertroetelen bij Stappenbelt, dus aan het materiaal kan het niet meer liggen! De donderdag voor hèt weekend nog heerlijk vanuit Ermelo naar huis gefietst, lekker op de lage hartslag, ff de benen rond laten draaien. Via de Drieerweg binnendoor over de hei richting Nieuw Milligen om vervolgens bij Asselt John tegen te komen op de racert en dan via Hoog Soeren en Apeldoorn naar huis. M n fietsie schakelde als een naaimachine!</p> <p>Zaterdagmorgen om 1200 vertrekken we (John, Elma en Gertie) richting Mettlach waar een hotelletje is gereserveerd. Met z n drieen in 1 auto gaat prima! Mijn bike ontdaan van de wielen, tassen achterin en hoppetaa gaan met die banaan.<br/> Op heenweg door Duitsland gekacheld, nog half uurtje in file gestaan. Het maffe navigatiesysteem presteert voor de 2e keer (weer in Duitsland) om ons op verkeerd punt af te zetten ?! Wel in de buurt, maar mooi niet goed dus. Ff draaien en keren en we rijden in no time de goede richting in, het plaatsje Orscholz, waar start en finish is. Onderweg zien we de bordjes voor de marathon al. Omdat we ook bikers met tasjes zien lopen en wij besluiten om ook onze pretpakketjes op te halen, scheelt weer gehaast en gedoe vlak voor de start. Daarna rijden we naar de fantastische arbeidersbuurt van Mettlach, tegenover de Villeroy & Boch fabriek. De WC pot hebben we al. Sjeemig, wat ziet dat hotel eruit!! Deur is dicht, aanbellen dan maar. Een groot donker hol waar je in kijkt (en nee, hiermee bedoel ik niet die slonzige duitse taart op leeftijd.) T is een ouwe bende, maar de bedden waren lang genoeg. En wat doe je als je je in die buurt van Mettlach begeeft? Juist, op zoek naar een tentje om eerst wat te drinken en wat te eten. Vlak bij de rivier (Saar) lijkt er meer leven in de brouwerij te zijn. Daar zitten zowaar mensen op een terras. Daar hebben we eerst lekker bakkie DAP gedaan. Bij de plaatselijke pietsaaria binnen aangeschoven (waar verder niemand zit?) om voor een pastamaaltijdje te gaan genieten. Ik heb op dat moment nog niet ècht zin in wat. Met voorgerechtje en drinken zijn we per man zo n 20 euri kwijt. En het eten smaakt prima. </p><img src="image/content/Saarschliefen02.jpg" alt="" align="right"/> <p>De start de volgende ochtend voor de halve marathon is pas om 11.00 uur! Eerst gaan de marathon rijders van start om 10.00 uur, dan de korte schleife (35 km) om 10.30. We hebben om 8 uur ontbeten en hebben ons klaargemaakt om naar Orscholz te rijden, een rit van een 10 min. Zo waren we mooi op tijd om de start van de marathon rijders te zien. Een motorrijder voorop en weg waren ze. Ik heb die nacht slecht geslapen (lawaai en spanning voor wat er komen gaat), en slecht ontbeten; een lekkere basis voor een heftig tochtje dus. Niet dus. Hopelijk gaat dat de volgende keer beter. ,</p><img src="image/content/Saarschliefen03.jpg" alt="" align="left"/><p>We hebben wat warm gereden, een min of 10 bergje af, bergje op en nestelen ons in de startopstelling, beetje midden achterin. Naja, daar sta je dan, met nog 20 min te gaan. Kun je nog wel ff naar de wc& <p>John kreeg al aanspraak door ons tenue. Geweldig toch weer. Maar dat wachten& ik ben dr klaar voor, laat me maar gaan. Hartslag was al tegen de 100, vijf minuten voor tijd tegen de 130!!! (In rust is pols zo n 60) Is toch niet normaal& . Gelukkig ken ik  USH nog, en heb geprobeerd mijn chakra open te zetten. Is niet tot tevredenheid gelukt, ach hierin moet ik dus ook nog trainen. </p><img src="image/content/Saarschliefen01.jpg" alt="" align="left"/> <p>Hehe, we mogen!! Jihoee, op profiel hoogtemeters heb ik gelezen dat je eerst stuk gaat afdalen, naja, ik zie wel. Eerste km over verharde weg naar benee, nou dat ging wel. Eerste km daarna over onverhard bleef het nog onverminderd druk, er is nog geen moment geweest van dat het lint opengebroken kan worden. Ook het eerste  TechnikSektion dient zich binnen de eerste 9 km aan. Eerst nog een stuk single track, ook hier in de ganzenpas allemaal kort achter mekaar enkele korte klimmetjes genomen en ik schakelde als een tierelier man! Hoppetaa, kon m zo op kleinste blad zetten en meegaan met de rest. Daar ben ik ook altijd nerveus voor; dat ik diegene ben op een singletrack die de hele boel ophoudt door verkeerd schakelen en/of afstappen, maar dit eerste stuk ging fantastisch. Gelukkig gingen anderen vòòr mij afstappen ;-). Ok, dan de eerste TechnikSektion; het betrof een technische afdaling, single track met behoorlijke bochten. Ook hier was het nog in de ganzenpas achter mekaar an. Een voordeel; het tempo is er al helemaal uitgehaald, dus mijn kruipstand valt niet op, ook hier moet ik wel met de meute mee. Onderaan deze singletrack afdaling is de eerste post al. Op zich goed getimed, want hiermee wordt het lint mooi uit mekaar getrokken. Ik ben hier maar wel even gestopt, want het uitzicht is waanzinnig mooi. Heb met de GSM een fotootje genomen, tenminste dat dacht ik; het blijkt een kort filmpje te zijn& .. Een stukje energiereep en slokken drinken en dan maar weer verder. Een lange afdaling vals plat over schotter volgt. Heerlijk, lekker blijven zitten en beetje bijremmen, beetje bijtrappen op t grote blad.</p> <p>De eerste echte lange klim dient zich aan! Jihoee. Hatsjiekidee al snel op t kleine blad. Daar kom ik bij een andere bikester uit Nederland te fietsen en samen tokkelen we lekker op t kleinste blad naar boven. Het begin van deze klim is niet overal even makkelijk omdat er veel rotsen en keien op t pad liggen, maar het pad op zich is breed genoeg. Zij blijft lekker doorkwebbelen, wel gezellig hoor. We hebben trouwens wel wat heren ingehaald& lekkurrrr!! Haha. Op zich zit ik wel lekker te bikkelen trouwens, klein verzet, beetje voorop zadel zitten en dom doordraaien met de benen. De afdalingen over de schotter zijn niet het probleem uiteraard, al laat mn fietsie niet helemaal ongecontroleerd naar beneden denderen; er wordt wel eens serieus ingegrepen door bij te remmen. De bikkels donderen zo met een km of 60 p/u naar benee!!! </p> <p>Uiteraard komen de TechnikSektionen ook weer; die worden aangeduid met een bord met een doodskop erop plus de naam die ze eraan gegeven hebben& het lijkt wel een skipiste& Dan zijn dit de gitzwarte offpiste afdalingen. De zwaarte / moeilijkheid van een klim of daling wordt aangegeven met pijlen omhoog/omlaag, varierend tot drie pijlen (t zwaarste). Toch als ik zo n doodskop zie, stap ik eerst wel even af om even die diepte in te kijken& Ze hebben zeven van deze stukken verstopt in t parcours, ben volgens mij vier of 5x lopend naar beneden gegaan. Eerst wel ff achterom kijkken natuurlijk, dat ik niemand in t vaarwater zit. Ik moet zeggen dat ik lopend (leek meer hinkstapspringen met fiets aan de hand, toch best wel snel beneden was! Als je daarna dat terugkijkt waar je vandaan komt denk je  poe poe nou nou, tis op zich al een prestatie om daar lopend zonder fiets aan de hand heel naar beneden te komen & .</p> <p>Een keer heb ik mij  vergist , onderaan een singletrack (afdaling) staat in eens een bord  achtung treppen!! ja, komen ze op dat moment mee aan, dan kun je niet meer afstappen. Maar tering, ik heb die trappen (geen  renderklip-trap !!) dus ook genomen, maar dat vind Bobje not nice& ik heb duidelijk laten horen dat ik t doooodeng vond. Brrrr, dat was ècht gèèn  whoeiiii moment!! Donders, dat ging goed, maar is ook alles mee gezegd.</p> <p>De verzorging is top, er zijn drie verzorgingspunten waar van alles te krijgen is. Ik ben alle drie de keren gestopt voor een halve banaan en water. De brandweer staat op alle gevaarlijke punten (lees: verkeerspunten, dus bij oversteek wegen en dat soort dingen) om verkeer tegen te houden en/of om je de goede richting op te sturen. De wegwijspiet zeg maar. Daarnaast staan bij iedere technische afdaling zowiezo, maar heb ze meer gezien, medewerkers van t rode kruis. Helemaal perfecto voor mekaar!! Wat ook geweldig is, dat men in het boekje de technische afdalingen heeft aangemerkt en bij welke km je deze kan verwachten. Daarnaast heeft men voor het publiek de spannende kijkpunten genoemd. Geweldig, zie je ineens allemaal mensen bij de enge afdalingen die je aanmoedigen. Dan ga je lopen& .ajjj, maar dan nog krijg je applausje!! Hihi. Op gegeven moment volgt er een hele korte, maar bijzonder stijle afdaling.. Zegt zo n meisje die boven staat; als je dit niet wilt; mag je ook hier naar beneden. En  hier is afdaling, weliswaar heel kort, maar zo ongeveer loodrecht naar beneden. Ik heb toch maar hiervoor gekozen; omdat de weg korter is. Fiets aan het frame gepakt,deze als eerste naar beneden, al vasthoudend, ik op hurken er achter aan. </p> <p>Op een klim over verharde weg tussen de velden door, word ik ingehaald door twee nederlanders waarvan de een de ander een ijsje beloofd als ze over de finish komen.  Ja lekker, een ijsje!!! roep ik hen na. Waarop ook mij, al lachend, een ijsje wordt beloofd. Zo, die heb ik al lekker binnen denk ik dan.</p><img src="image/content/Saarschliefen04.jpg" alt="" align="right"/> <p>Na de derde stop volgt er een racestuk, vlakke weg, naast de rivier. Deze racebaan wordt abrupt onderbroken door een lekker stijle singletrack omhoog. Het eerste stuk wil nog wel, maar dan & .. sjeeemig, daar kan niemand fietsen!!! Dus lopen en echt klauteren over het rotsige pad, verder omhoog. We zijn daar net van die berggeiten. Later toch nog even op de fiets geklommen, maar helaas even later wordt t weer zo allemachtig stijl& ook hier staat publiek de bikers aan te moedigen. Mooi man</p> <p>Vanaf het klauterstuk is het nog 10 km. Ooww, makkie, dat trappen we zo ff weg!! Ik heb net John en Gertie een smsje gestuurd dat ik er  zo aan kom& Ja duhh.. die laatste 10 km zijn bijzonder heftig!! Daar ben ik (en zeer velen met mij) mooi naar de kloten gegaan. Klimmetjes die ik in begin zo naar boven tokkel, die kan ik niet meer aan!! Krijg de benen niet meer rond, zelfs niet op allerkleinste verzet. Nou dan maar weer lopen, maar aangezien dat ook megavermoeiend is (geworden) met regelmaat maar even stilstaan, bijkomen en ach zo zie je nog wat van omgeving. Maar bijzonder frustrerend is het wel! Intussen lees ik een sms van Gertie  ben er al. Nog ff doorzetten gelukkig verder niks gezegd over de laatste slopende kilometers. Inmiddels was ik mijn collega bikester uit oog verloren, nog wel weer tegengekomen bij derde stop, wat bijgekletst, maar door haar sanitaire stop weer uit oog verloren. De laatste 10 km enkele medebikers telkens tegengekomen, en ow owowow wat hadden we t moeilijk. Mekaar maar de moed in blijven praten en doortrappen met die zooi. Hierbij zijn een man en vrouw die ik eigenlijk al vanaf de eerste stop af en aan tegen kom. Hulde voor die man, want die heeft een handicap aan benen/heupen; die loopt bijzonder ongelukkig, en dan nog zo fietsen! (en regelmatig lopen.)</p><img src="image/content/Saarschliefen05.jpg" alt="" align="left"/> <p>Vlak voor de finish zie ik twee bekende shirtjes en ja hoor daar staan John en Gertie me op te wachten en aan te moedigen. Jihoeeeee, ben er bijna!!!!!!!! Enfin, 4u34min05sec nadat ik gestart ben, weer over de finish gekomen, heelhuids, zonder maleur!!! Daarna rustig bijgekomen met water in de schaduw. Geen ijsje trouwens. We besluiten maar om gelijk de boel in te laden en naar huis te gaan, want het is nog een kolere end naar huis. Naja, wat kan mij t ook schelen, douchen doe ik thuis wel. </p><img src="image/content/Saarschliefen07.jpg" alt="" align="right"/> <p>Terug via Luxemburg en Belgie gereden, daar deed de navigatie tenmiste weer, we hebben Benelux onbeperkt. Nederlands als we zijn, tuurlijk ff tanken in Luxemburg! Het ijsje zit nog steeds in mijn kop, dus terwijl Gertie tankt, ga ik de shop in om ijsje te kopen. Daar kom ik paar jongens tegen en aan de koppen kun je gewoon zien dat het bikers zijn. (Scheelt ook dat ze shirt van xycletrax aan hebben ;-)) Ik word ook zo aangekeken  zo heb je ook gefietst?  ja zeg ik ( zou je t kunnen zien denk ik nog& bij thuis komst eens goed in de spiegel gekeken, en inderdaad, het was te zien; sjemig man allemaal stof nog op de kop, de benen onder t stof (en bloed van een ongevalletje bij stilstand zo ongeveer => eeh, toch nog omgevallen en stom genoeg ook nog naar de verkeerde kant& .)) duhhh& .. Ik zeg dat mij een ijsje is beloofd bij de finish, dat ik niets heb gezien dus dat ik zelf maar een ijsje koop& . Ja hoor, dat waren ze dus! Wat een toeval toch weer, maar wel lachen. Onderweg op snelweg haalden ze ons (mij) weer in, toch nog maar ff gegroet. Owja, ik zou t bijna vergeten de uitslagen:</p> <p><b><i>Gertie</i></b> => 3.08.31 => 136e van de 385 gefinishte mannen (halve marathon) en 38e van de masters II (40  50 jr)<br/> <b><i>John</i></b> => 3.18.29 => 190e van de 385 gefinishte mannen (halve marathon) en 75e van de masters I (30  40 jr)<br/> <b><i>Elma</i></b> => 4.34.05 => 24e van de 28 gefiniste dames. Dames is 1 grote categorie& . Maar in ieder geval niet laatste!! (naja, ook al was ik laatste, heb m wel mooi uitgereden.) Ik kon het niet laten om even te kijken of ik nog mannen achter me gelaten heb; ja hoor; 15 stuks.<br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> <!-- Saarschliefen 2007--> <!-- eerbeek 2007 --> </div><div> <h3> <a id="eer2007" />Eerbeek</h3> <p class="teksttabel">Datum: 04-02-2007<br /> Locatie: Eerbeek<br /> Auteur: Elma</p> <p>Vanochtend al weer vroeg op, want de klok was verzet, voor een tocht vanuit Eerbeek. En dat betekent => richting Posbank / de Veluwezoom!! Jihoee. Zaterdagmiddag nog de fietsjes geinspecteerd; niks mis mee, dus daar waren we snel klaar mee.</p> <p> Pino en ik waren de enigen (waar was de bezemwagen?). Aan het weer kon het niet liggen; wat een fantastisch bikeweer!! Kon niet beter. Uiteraard hebben we eerst nog een bakkie gedaan voor de start, lekker buiten in t zonnetje. Na een aanloopje van een aantal km ging de route het bos in waar de singletracks zich al snel aandienden. De grond was mooi droog, niks mis mee. Ook het klimmen liet niet lang op zich wachten. In begin vele korte klimmetjes en veel draaien en keren op de vierkante mm. (Niet helemaal mijn favoriet, maar oefening baart kunst zegt men wel eens.) De eerste 20 min hebben we samen gefietst, zowaar een aantal al ingehaald (en nee, die hebben mij niet meer ingehaald), waarna ik Pino maar los heb gelaten.</p> <p> Er volgden nog vele klimmetjes al dan niet in combinatie met ongelofelijk veel mul zand. Volgens mij is het mulle zand uitgevonden op de Veluwe& . Hier ben ik er vaak ff afgestapt, was niet enige trouwens. Heb er weinig fietsend tegenop zien klauteren. Leuke afdalingen gehad!!! Waarschijnlijk is daar ergens (tijdens landing dropje) mn spaakje kapot gegaan. Waren wel echte  whoeiiiiii momenten!! Tsja, en verder enorm veel smerig vals plat& . Gelukkig gaat dat ook een keer weer naar  beneden .</p> <p> De eerste bevoorrading vond ik aardig vroeg; na ruim 18 km, de tweede stelde niet veel voor; slechts water, maar dat was geen ramp, want je kon heerlijk ff in het zonnetje zitten beppen met medebikers. En wie kom ik daar weer tegen: Pino!! Die was voor de 60 gegaan, ik de 45. Na de tweede stop moest ik nog 15 km, pino wat meer dus die was ik al snel weer kwijt. (Of kwam dat door de vrij lange klim na de tweede stop??) </p> <p> Laatste keer dat ik in  t bos gefietst heb is al weer tijdje geleden; 3 februari in Nunspeet& Dus, dat is altijd wel weer even aanzien hoe het zal gaan. Nou, ik kan zeggen dat ik rond de 36km best wel ff beetje kapot zat& Vanaf dat moment m n tellertje op de km gezet en zo ongeveer iedere km voorbij zien gaan richting de 45& Moe maar voldaan s middags op de bank gehangen en heerlijk tukkie gedaan. </p> <p> Conclusie: Vond t echt een toppertje!! In begin wat asfalt en zandwegen, maar dat is wel lekker om even warm te draaien. Veel klimwerk, veel stuurwerk, veel vals plat. Lekker afzien dus. Nunspeet is picobello, ik denk dat ik Eerbeek nog wel leuker vind, afwisselender, leuke gemoedelijke sfeer, enthousiaste vrijwilligers. Volgende keer dus weer! Maar dan voor de 60. <br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> <!-- einde eerbeek --> <!-- hoenderloo 2007 --> </div><div> <h3> <a id="hnd2007" />Hoenderloo</h3> <p class="teksttabel">Datum: 04-02-2007<br /> Locatie: Hoenderloo<br /> Auteur: Erik Loonstra</p> <p>Een zondag in Februari.</p> <p>Samen met Pino richting Hoenderloo vertrokken, ieder met eigen auto want als Pino gas geeft dan ben ik veel later dan hem over de eindstreek dus de start was gezamenlijk uiteraard nadat we eerst een bakkie koffie hadden genuttig. De eerste 100 meter waren gelijk de gevaarlijkste. Een snelle afdaling die je niet verwachte, gelijk de remmen getest en mijn fiets blijft stabiel gedurende een achterwielslip van tientalle meters. Helaas klonken de remmen van Pino een stuk minder (hoe duur waren ze ook al weer !?1?!?). Was blij dat Pino gelijk bij me wegfietste wat dat gepiep van zijn remmen klonk mij niet als muziek in de oren. Bijna zou Pino gelijk uitvallen vanwege zijn remproblematiek uiteraard stopte de bezemwagen even. Na wat overleg was de conclusie dat Pino alleen maar met zijn voorrem moest gaan remmen. De bezemwagen maakte zich grote zorgen gedurende de toch, het was namenlijk een gevaarlijk tochtje veel snelle afdalingen waarin je vol in de remmen moest..............en Pino had alleen zijn voorrem en we weten wat de reputatie is van Pino!!!!!!!! Gelukkig ben ik Pino niet liggend op het parcour tegengekomen, wel iemadn anders die er slecht aan toe was, ik zei het al het was mede door de vele takken door de storm van laatst een gevaarlijk tochtje. Maar Pino en de Bezemwagen hebben de 30KM zonder schade voltooid.</p> <p> REst mij te zeggen dat de cake tijdens de pauze heerlijk was en die blonde meid die mij voorbij knalde ook....................Groeten van de Bezemwagen<br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> <!-- einde hoenderloo --> </div> <div> <h3> <a id="bbc2006" />Bart Brentjens Challenge</h3> <p class="teksttabel">Datum: 15-10-2006<br /> Locatie: Eijsden<br /> Auteur: Elma</p> <p>Nadat de plannen voor teamkleding serieus werden uitgewerkt zou de BBC het evenement worden om ons te presenteren. Was ook een mooie stok achter de deur voor de twijfelaars om toch maar in te schrijven. </p> <p> Pino heeft het hotel geregeld in het mooie Slenaken. De Coach en Flits zijn met de dames de vrijdag al vertrokken, konden ze op zaterdag nog mooie wandeltocht maken en het parcours verkennen.</p> <p> Bompa zou zondagmorgen rechtstreeks naar Eijsden rijden met de rest van het gezin (nee Tobie mocht niet mee). De rest is zaterdagmiddag vertrokken uit Epe. Het weertje was super dat weekend, dus dachten meer mensen om naar het zuiden af te reizen; het was weer lekker druk op de snelweg. Onderweg kregen we een verontrustend telefoontje vanuit de auto van Sponsorduc en De Bezemwagen dat de fietsen van de fietsendrager waren gevallen. Schijnbaar had iemand de drager niet  geklikt & .?? Pino en Bob reden gelijk door naar Eijsden om voor 10 man de startnrs op te halen. Dat ging mooi snel trouwens, hoppetaa, de tien tasjes onder de arm en op naar Slenaken. </p> <p> Toen Pino en Bob bij het hotel aankwamen was aan het kabaal al wel horen dat de rest aan de bar zou zitten. Sommigen zaten duidelijk toch al wel wat langer aan de bar&  Waar is de kamersleutel? De bestelde kleding werd uitgereikt en wat vond iedereen het toch mooi en de sponsor (toch niet onbelangrijk) was zeer tevreden. (Nu de prestaties nog.)</p> <p> De wandelaars hadden die zaterdag een prachtige wandeltocht gemaakt onder super weersomstandigheden. Ze hadden nog een restaurant besproken voor de hele club dus dat was ook weer prima geregeld. Het hotel lag boven op de heuvel en je raadt het al, het restaurant lag beneden in het dorpje& . En donker dat t was& . Sommigen zijn werkelijk op alles voorbereid en hebben zelfs een zaklamp meegenomen. Anderen gebruikten weer het licht van de GSM. We hebben in ieder geval heerlijk gegeten, de goede bodem was gelegd.</p> <p> De zondagmorgen weer vroeg op. Het was erg mistig en behoorlijk frisjes. Maarja, nu hadden we toch genoeg kleding bij ons! Bompa was ook al vroeg in Eijsden. Iedereen was er helemaal klaar voor. Nog even paar foto s maken en op naar de start. Joepie, een massastart. Bob vind dat ook zoooo leuk! Niet dus. Wie moest er nog weer aan de fiets prutsen?? Bompa, die was als eerste in Eijsden, net voor de start komt hij erachter dat z n voorwiel wel heel zwaar loopt& ..Beetje draaien en knooien en de boel was weer ok. De Coach, Pino, Alphalpha reden al gelijk weg van de rest, dat zijn we wel gewend. De rest begon wat rustiger Bob, Bompa, Flits en de Bezemwagen (hoe kan het ook anders?) als hekkesluiters, met daartussen Tino, Sponsorduc en Paultjen. </p> <p> Helaas helaas was er een ongelukkige onder ons, al na 10 kilometer had Pino al materiaalpech en was het gebeurd. Verder fietsen zat er niet meer in. Achterwiel helemaal naar de maan, zo ongeveer alle spaken zaten los& . Over de oorzaak tasten we nog in het duister, maar het schijnt dat de Coach (weer?) een bepalende rol heeft gespeeld. Bob werd op dat punt met open armen ontvangen, want Bob die had de autosleutel bij zich. Vanaf dat moment fietsten Bob, De Bezemwagen en Flits samen verder. De rest was ons, in verspreide vorm, voor. Pino heeft op het moment van maleur, Bompa nog voorzien van de nodige energie want die had Bompa harder nodig dan Pino.</p> <p> Pino heeft een lift gekregen samen met een andere deelnemer (ook materiaalpech) en is rechtstreeks teruggereden naar Eijsden. Daar werd Pino met open armen ontvangen door de fam Bompa die meegekomen was. Vooral de kleinste vond het helemaal te gek natuurlijk, voor hem was Pino toch wel de held van de dag, want Pino heeft het snelst gefietst van allemaal! </p> <p> Het parcours was in begin megadruk, zeker tot de eerste stop hebben we regelmatig moeten afstappen en lopen. De supporters waren met z n allen weer teruggereden naar Slenaken om ons aan te moedigen. Dat was geweldig. Iets voor die stop kwamen de marathon (wedstrijd)rijders ons al in de nek hijgen. Niet echt handig gekozen van de organisatie. Toen de laatste drie bij de stop aankwamen reed Bompa net weer weg:  Ik heb alle klimmetjes fietsend gedaan!! Mooi man. </p> <p> Na de stop zijn Flits en Bob verder gegaan met de 75km route en De Bezemwagen met de 45km. Bob werd er niet fitter op, kreeg wat last van de maag/darmstreek zullen we maar zeggen en heeft Flits moeten lossen. Dat was na het lastigste stuk van de route; waar je bijna op je kont naar beneden moest glijden& .. Bob zat stuk en niet zo n beetje ook. Het eerste wat je wordt toegeroepen nadat je moe maar voldaan over de finish komt:  Waar blèèf je nou!! Tjsa, het is dat het uit de mond van een 6 jarige komt. </p> <p> Iedereen vond het een prachtig evenement, alleen Pino iets minder. Het werd afgesloten met een simpel hapje bij het airport restaurant in Maastricht. Op naar het volgende grote evenement: De Ronde van Vlaanderen. <br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> </div> <div> <h3> <a id="#zelhelm2006" />Zelhelm</h3> <p class="teksttabel">Datum: 03-12-2006<br /> Locatie:Zelhelm<br /> Auteur: Erik Loonstra</p> <p>In tegenstelling tot de weerberichten was het zonnig in de achterhoek. Geen must als je gaat MTB-en maar wel zo lekker zeg ik altijd. Er waren 5 leden van het team aanwezig zodat het zeer waarschijnlijk is dat er binnenkort een bouwproject door Bouwbedrijf Bijsterbosch zal worden gestart in de achterhoek. Aangezien we laat aanwezig waren in Zelhem en er natuurlijk eerst koffie moest worden gedronken was de drukt al voorbij en konden we in de staart van het peleton van start gaan. Frits, John en Gertie gaven gelijk gas terwijl Elma en de bezemwagen weer zaten te genieten van de omgeving oftewel ze deden het rustig aan. Het achterhoekse landschap kent weinig heuvels dus veel klimmetjes zaten er niet niet bij. Een afwisselende rit met veel landweggetjes en elke bossage die er was daar had men wel een singletrackroute uitgezet met als gevolg dat je vaak 10 meter verder het bos uitkwam dan waar je erin was gegaan. Er stond een harde laat ik zeggen zeer harde wind, dat was in het begin niet zo erg want de wind hadden we in de ug, probleem is dan wel dat je hem ook een keertje tegen krijgt en dat was dus de laatste 10 km het geval pfffffffffffffffff. Als afsluitertje gingen we de vuilnisbelt op, stijgingspercentage 20% en daarna een zeer technische afdeling.<br /> <br /> Kortom een leuk tochie door de achterhoek. Postief: de zon, het niet drukke parcour en de vuilnisbelt. Negatief: de koeken waren op bij de pauze <br /> <a class="menulink1" href="#home">Terug naar boven</a> </p> </div> </div> </td> <td width="4%">&nbsp;</td> <td width="27%" valign="top" class="tekst"> <table width="100%" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0"> <tr> <td width="20%">&nbsp;</td> <td width="80%">&nbsp;</td> </tr> <tr> <td width="20%">&nbsp;</td> <td width="80%"> <div class="tekst"> <table class="teksttabel"> <tr class="nadruk-wit"> <td background="logo/logo2.jpg">Wedstrijd en toertocht verslagen</td> </tr> <tr> <td background="image/background2-1.jpg"> <a class="menulink1" href="verslagen.html">Verslagen 2008</a> </td> </tr> <tr> <td><a class="menulink1" href="#epe122007">Epe december 2007</a></td> </tr> <tr> <td background="image/background2-1.jpg"> <a class="menulink1" href="#elfbergen2007">11 Bergen Apeldoorn 2007</a> </td> </tr> <tr> <td><a class="menulink1" href="#langenberg2007">Langenberg 2007</a></td> </tr> <tr> <td background="image/background2-1.jpg"> <a class="menulink1" href="#Holten2007">Toertocht Holten 2007</a> </td> </tr> <tr> <td><a class="menulink1" href="#Ghost2007">Ghost Marathon 2007</a></td> </tr> <tr> <td background="image/background2-1.jpg"> <a class="menulink1" href="#salz2007" title="Rhens 2007">Salzkammergut Trophy 2007 </a> </td> </tr> <tr> <td><a class="menulink1" href="#sha2007"> Sharkattack Saalhausen 2007</a></td> </tr> <tr> <td background="image/background2-1.jpg"> <a class="menulink1" href="#rhe2007" title="Rhens 2007">Rhens Marathon 2007</a> </td> </tr> <tr> <td> <a class="menulink1" href="#saa2007" title="Saarschliefen 2007">Saarschliefen Bikemarathon 2007 </a> </td> </tr> <tr> <td background="image/background2-1.jpg"> <a class="menulink1" href="#eer2007" title="Eerbeek 200">Eerbeek 2007</a> </td> </tr> <tr> <td> <a class="menulink1" href="#hnd2007" title="Hoenderloo februari 2007">Hoenderloo toertocht feb-07 </a> </td> </tr> <tr> <td background="image/background2-1.jpg"> <a class="menulink1" href="#bbc2006" title="BartBrentjensChallenge2006">Bart Brentjens Challenge 2006</a> </td> </tr> <tr> <td> <a class="menulink1" href="#zelhelm2006" title="Zelhelm Toertocht 2006">Zelhelm toertocht</a> </td> </tr> </table> </div> </td> </tr> <tr> <td width="20%">&nbsp;</td> <td width="80%"> </td> </tr> <tr> <td width="20%">&nbsp;</td> <td width="80%">&nbsp;</td> </tr> </table> &nbsp; </td> </tr> <tr> <td width="44" height="20">&nbsp;</td> <td width="162" height="20">&nbsp;</td> <td width="45" height="20">&nbsp;</td> <td width="181" height="20">&nbsp;</td> <td width="54" height="20">&nbsp;</td> <td width="192" height="20">&nbsp;</td> <td width="63" height="20">&nbsp;</td> </tr> </table> </td> </tr> </table> <table width="925" border="0" cellpadding="0" align="center"> <tr> <td class="kruimeltekst">&nbsp;</td> </tr> <tr> <td class="footertekst" height="6"> <div align="right"> <font color="#999999">Ontwerp&amp;Realisatie: &copy;&nbsp; Boudewijn Bosgoed</font> </div> </td> </tr> </table> </td> </tr> </table> </body> </html>